Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Politics’

από τον Jack

Ήρθε η ώρα της πληρωμής και δεν το έχουμε καταλάβει ακόμα. Είμαστε στο ταμείο χαμογελάμε πάμε να φύγουμε και μας κρατάνε. Μας λένε το ποσό του λογαριασμού και μας χαμογελάνε κι αυτοί. Έχει πολύ πλάκα η φάση. Ειδικά όταν ξεκινήσουν να πέφτουν και οι πρώτες καρπαζιές. Γενικά υπάρχει μια διάχυτη εντύπωση στην ατμόσφαιρα ότι φταίνε οι αγορές. Λες και οι αγορές ήρθαν σε εμάς και όχι εμείς στις αγορές για να δανειστούμε. Αφού δεν τις γουστάρουμε τις αγορές ας καταναλώσουμε ότι παράγουμε.

Παρακάτω παραθέτω την άποψη της Ελλάδας (Παπανδρέου speaking) για τη χλιαρή στήριξη από ΕΕ

Χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα για την πολιτική με την οποία η ΕΕ αντιμετώπισε το ζήτημα της Ελλάδας, ο κ. Παπανδρέου υπογράμμισε ότι «υπήρξαν πολλαπλοί γιατροί με διαφορετική συνταγογράφηση πάνω από τον ασθενή που λέγεται Ελλάδα. Υπήρξε προσπάθεια να κρύψουν τις ευθύνες τους πίσω από την Ελλάδα».
Επιπλέον, έκανε λόγο για «μετρολογία» αρμοδίων και αναρμοδίων, έλλειψη συντονισμού των οργάνων της ΕΕ και «εικασίες διεθνώς που δημιούργησαν ψυχολογία επικείμενης κατάρρευσης».
«Μπροστά σε ένα πρωτόγνωρο για την ευρωζώνη φαινόμενο, γίναμε πειραματόζωο σε μία μάχη της Ευρώπης και των διεθνών αγορών», ανέφερε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Η Ε.Ε. έδωσε την πολιτική και θεσμική της στήριξή. Στη μάχη απέναντι στην ψυχολογία της αγοράς υπήρξε το λιγότερο άτολμη».

Ας δούμε τι πιστεύουν και οι άλλοι για το ίδιο ζήτημα μέσα από άρθρα μεγάλων ευρωπαικών εφημερίδων

«Η Γερμανίδα καγκελάριος είναι προφανώς οργισμένη που της ζητούν να σώσει μια χώρα που έχει παραβιάσει όλους τους κανόνες της ΕΕ την ώρα που οι Γερμανοί φορολογούμενοι εξακολουθούν να υποφέρουν. Υπάρχει επίσης ισχυρή αντίσταση σε ένα τέτοιο σχέδιο εντός του γερμανικού κυβερνητικού συνασπισμού. Γιατί να εγγυηθεί η Γερμανία τους μισθούς των υπεράριθμων εκπαιδευτικών στην Ελλάδα την ώρα που η ανεργία ανεβαίνει στο Ζάαρλαντ;»

Απαντήστε συνέλληνες. Τι ξέρουν οι Γερμανοί από παιδεία; Εμείς είμαστε οι απόγονοι του Σωκράτη και του Αριστοτέλη. Θα μας πουν και πόσους εκπαιδευτικούς να έχουμε…

«Το πολυαναμενόμενο σχέδιο της Ευρώπης είναι λιγότερο ένα σχέδιο διάσωσης και περισσότερο μία θολή διακήρυξη προθέσεων», είναι η ετυμηγορία της στήλης Lex των Financial Times.
Σε άλλο δημοσίευμα της ίδιας εφημερίδας επισημαίνεται ότι «το Βερολίνο, που παραδοσιακά πληρώνει τους λογαριασμούς της ΕΕ, γνωρίζει καλά ότι το γερμανικό κοινό δεν πρόκειται να καλωσορίσει οποιαδήποτε πρωτοβουλία ανοιχτή στην ερμηνεία ότι οι Γερμανοί φορολογούμενοι θα “πληρώσουν το μάρμαρο” για δεκαετίες ελληνικής σπατάλης, χειραγώγησης των στατιστικών στοιχείων, διαφθοράς του δημόσιου τομέα και φοροδιαφυγής. «Δεν βοηθάμε έναν αλκοολικό με το να του δίνουμε άλλο ένα μπουκάλι σναπς», ήταν το χαρακτηριστικό σχόλιο εκπροσώπου του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας.

Τι να μας πει και ο γερμαναράς μεθύστακας που ο παππούς του χαιρετούσε τη σβάστιγκα θα έπρεπε να απαντήσουμε εμείς μεγαλόστομα σα γνήσιοι Ελληνάρες. Εξάλλου μας τα χρωστάνε αυτά οι Γερμανοί από την κατοχή, όπως είπε και κάποιος σοφός Ελληνόψυχος.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός λοιπόν δυσαρεστημένος από την ΕΕ… Καλό κι αυτό Έτσι μάθαμε στην Ελλάδα όμως. Ο κλέφτης πρέπει να φωνάξει για να φοβηθεί ο νοικοκύρης. Έτσι γίνεται στο εμπόριο, στα σχολεία, στις δημόσιες υπηρεσίες, στους δρόμους που οδηγούμε και περπατάμε, στις συναλλαγές μας, στην καθημερινότητά μας. Ο πιο θρασύς έχει το πάνω χέρι. Στο υπουργικό συμβούλιο βέβαια έκανε τα παράπονα ο Γιώργαρος ως γνήσιος τζάμπα μάγκας. Όχι στις Βρυξέλλες. Έυγε Ελλαδάρα. Πάρτους τα φράγκα τους καπιταλιστές. Φόρα το επαναστατικό σου μπολυζάκι ανέβα στο 3λιτρό σου και δωστους να φάνε τη σκόνη σου, που θα τολμήσουνε να μη μας σώσουνε…

Read Full Post »

obama Όσο κουτσομπολιό και αν τρώνε απ’ τα Αριστερά, τα άκρα Δεξιά και τα ενδιάμεσα της νεοελληνικής κοινωνίας, οι Αμερικανοί την έχουν κάνει την αλλαγή τους.

Ένας αφροαμερικανός, γεννημένος στην Κένυα, από πατέρα μουσουλμάνο, όχι μόνο διεκδίκησε, αλλά κέρδισε την προεδρία των ΗΠΑ.

Σε εφιάλτη καταλήγει η σκέψη για την τύχη που θα είχε ένας Έλληνας πολίτης αλβανικής ή βουλγαρικής καταγωγής αν διεκδικούσε παρόμοιο αξίωμα.  Στο Γκραικυλιστάν, μια τέτοια υποψηφιότητα θα είχε – σίγουρα πράγματα! – βιτριολικό τέλος.

Read Full Post »

Ο αρθρογράφος της Καθημερινής Πάσχος Μανδραβέλης αναμφισβήτητα ανήκει, μαζί με τον αναλυτή της Ελευθεροτυπίας Λεωνίδα Χατζηπροδρομίδη, στους ελάχιστους σοβαρούς Έλληνες δημοσιογράφους.

vouli2 Δε χάνει τη σοβαρότητά του ακόμα και όταν προσπαθεί, τρόπον τινα, να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, τους γκραικυλιστανούς πολιτικάντηδες, μάλλον υπαινισσόμενος ότι είναι ο καθρέφτης εκείνων που τους αναδεικνύουν σε κυβερνητικούς θόκους, παρά την πασίδηλη έλλειψη κάθε ιδιότητας.

Το άρθρο του Μην πυροβολείτε (άλλο) τους πολιτικούς προσφέρει μια θαυμάσια αφορμή να ξεκαθαριστούν ορισμένα πράγματα σχετικά με τους Γκραικύλους που μόνο η παντελής έλλειψη κοινωνικών κριτηρίων τους επέτρεψε να ασχοληθούν με την πολιτική.

Ευθύς αμέσως, ο Μανδραβέλης θέτει ένα ανύπαρκτο όσο και απλοϊκό δίλημμα.

Αλήθεια!  Αν όλοι οι πολιτικοί είναι χάλια και δεν προσφέρουν καμιά προοπτική, τότε γιατί να μην πάρουμε κι εμείς τις μολότοφ;

Η αλήθεια είναι ότι, μηδενός εξαιρουμένου, οι Έλληνες πολιτικοί είναι χάλια από κάθε άποψη.

Δεν παράγουν πολιτική διότι ούτε θέλουν ούτε ξέρουν πώς να το κάνουν. Το μόνο που θέλουν και ξέρουν είναι να ξεκατινιάζονται, να παραληρούν, να χυδαιολογούν, να κλέβουν.  Όλες οι πράξεις τους έχουν έναν και μοναδικό σκοπό – να γίνουν είδηση στο δελτίο των οχτώ και προσκεκλημένοι σε διάφορες εκπομπές και τηλεπαράθυρα.

Χρόνια τώρα, οι Έλληνες πολιτικοί δεν έχουν καμιά ανάμειξη στη λήψη αποφάσεων που αφορούν στην τύχη της χώρας τους.  Ακόμα και οι αποφάσεις που αφορούν στην εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας λαμβάνονται χωρίς καμιά συμβολή, χωρίς καμιά ενεργό συμμετοχή των Ελλήνων πολιτικών.  Οι Έλληνες πολιτικοί απλώς παρίστανται στη λήψη αυτών των αποφάσεων.

Αλήθεια, θυμάται κανείς κάποια μακροπόθεσμα οφέλιμη για τον τόπο ενέργεια οποιασδήποτε ελληνικής κυβέρνησης τα τελευταία είκοσι χρόνια;  Το μόνο που μένει στη μνήμη απ’ αυτή την περίοδο είναι τα ερωτικο-οικονομικά σκάνδαλα των μελών τους.

Αλλά και οι σημερινοί – δεν ξέρει κανείς και πώς να τους χαρακτηρίσει – ποια πολιτική παράγουν;  Τι προσφέρουν στον ελληνικό λαό;

Τι έχει προσφέρει, φέρ’ ειπείν, η Ντόρα Μπακογιάννη στην Ελλάδα;  Ποια ενέργειά της ενίσχυσε τη θέση της χώρας ή έστω βελτίωσε την εικόνα της διεθνώς;  Η μόνη ικανότητα που διαθέτει η σημερινή υπουργός Εξωτερικών είναι να κάνει δημόσιες σχέσεις και, βέβαια, να φλυαρεί για ώρες ατελείωτες.  Τρία λεπτά αφού τελειώσει, όμως, θυμάται κανείς τι είπε;  Οϋτε η ίδια.

Τίποτα το περίεργο.  Με τα γονίδια του Μητσοτάκη μπορεί ποτέ να είναι κανείς χρήσιμος;

Στο Γιώργο Αλογοσκούφη δεν αξίζει καν να αναφερθεί κανείς.  Η ανικανότητά του είναι γραμμένη στο προσωπό του.  Ακόμα και σε τελείως διαφορετικούς καιρούς, θα ήταν το ίδιο λίγος.  Το ίδιο ισχύει για το Σουφλιά, το Μεϊμαράκη, την Πετραλιά και όλους τους υπόλοιπους που απαρτίζουν το, κατ’ ευφημισμόν και μόνο, υπουργικό συμβούλιο του συζύγου της Νατάσας.  Δεν είναι πολιτικοί όλοι αυτοί, ούτε καν πολιτικάντηδες.  Σταλινικοί απαράτσικ βουτηγμένη στην «κομματική πειθαρχία» είναι.

Μα και η μείζονα αντιπολίτευση, ποια πολιτική παράγει;  Όλο με κασέτες ασχολείται.  Σαν τον Τριανταφυλλόπουλο και τον Αναστασιάδη.

Ο γιος Παπανδρέου έχει καταλάβει (η περίφημη, ενδημικά ελληνική, θεωρία του «ώριμου φρούτου») ότι λόγω της ηλιθιότητας του ανιψιού Καραμανλή θα κυβερνήσει, χωρίς να έχει κάνει απολύτως τίποτα.  Γι’ αυτό και μπορεί να αναλώνεται σε αυτιστικά εσωκομματικά παιχνίδια με τους αυριανούς υπουργούς του (τους χθεσινούς του Σημίτη).  Με ένα λόγο, η αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ δεν είναι καν η αγοραία αντιπολίτευση του πεζοδρομίου που κάνουν ο ΣΥΡΥΖΑ και το ΚΚΕ.

Στο σύνολό τους, οι δικοί μας – πραγματικά δεν ξέρει κανείς και πώς να τους χαρακτηρίσει – είναι γνωστοί σ’ όλη την οικουμένη ως παρακατιανοί της διεθνούς κοινότητας.  Γι’ αυτό κανένας δεν τους λαμβάνει υπόψη.  Γι’ αυτό δε ζητάει κανείς τη γνώμη τους για τίποτα.  Ούτε για τα θέματα που αφορούν άμεσα στη χώρα τους.  Η διεθνής κοινότητα απλώς τους ανέχεται αναγκαστικά, μια και δε γίνεται να αποβάλλει την Ελλάδα απ’ τους οργανισμούς της.

Όσο για τις μολότοφ, ε, είναι λίγο απλοϊκό το σύνθημα.

Μετά την έκτη δημοτικού, έχει μάθει κανείς ότι οι μολότοφ και η βία δεν έλυσαν ποτέ κανένα κοινωνικό πρόβλημα. Με τη ρίψη μολότοφ και τους βανδαλισμούς κανένας ποτέ δεν κέρδισε περισσότερη ελευθερία.  Κάθε άλλο.  Αυτός ο συνδυασμός οδηγεί, με μαθηματική ακρίβεια, είτε σε γκούλαγκ είτε σε δικτατορίες.

Όμως εξαιτίας αφ’ ενός του χαμηλού μορφωτικού επιπέδου τους και αφ’ ετέρου της ανηθικότητας της Αριστεράς, οι έφηβοι χούλιγκαν ούτε μπορούν ούτε ποτέ θα μπορέσουν να αντιληφθούν ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι να πετύχει κανείς αυτό που θέλει.  Αν βέβαια το θέλει ειλικρινά.

Η απελπισία τους είναι αβυσσαλέα, επειδή αβυσσαλέο είναι το πνευματικό κενό τους.  Αυτό τους οδήγησε στην καταστροφική μανία των προηγούμενων εβδομάδων και θα τους οδηγήσει εκεί ξανά.  Τίποτα άλλο δεν μπορούν να κάνουν.

Δε βλέπουν άλλες λύσεις επειδή δεν μπορούν να δουν καθαρά τον εαυτό και τον περίγυρό τους.  Και δεν μπορούν να τα δουν καθαρά διότι δεν ξέρουν να σκέφτονται.  Αλλά, το να μάθουν να σκέφτονται δεν ήταν ποτέ επιδίωξή τους.  Γι’ αυτό ακόμα και η «απελπισία» τους είναι μια φθηνή σαπουνόπερα.

Δεν «απελπίζονται» οι Έλληνες έφηβοι ούτε για το μέλλον τους ούτε για την ανεργία ούτε για την επαγγελματική αποκατάστασή τους.  Κούφια λόγια είναι όλα αυτά.

Underage_drinking_1107 Οι Έλληνες έφηβοι είναι απελπισμένοι γιατί δεν υπάρχουν πια φράγκα για να μπεκρουλιάζουν κάθε βράδυ και για να αγοράζουν κάθε βδομάδα καινούργιο κινητό.  Γι’ αυτό πετάνε μολότοφ.

Υπάρχουν δύο διέξοδοι απ’ την απελπισία: η μια είναι η ριζική αλλαγή του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνεται κανείς τη ζωή του, η άλλη είναι η αυτοχειρία.

Η ελληνική κοινωνία και ιδιαίτερα το κομμάτι της που (τελείως αδόκιμα) αποκαλείται νεολαία διάλεξε, απ’ ό,τι δείχνει, το δεύτερο.

Ήταν η μοναδική επιλογή που μπορούσε να κάνει.

Read Full Post »

09-12-08_259544_11Όπως κάποτε, στη γερμανική Κατοχή, έτσι και στην τωρινή Κατοχή της Ελλάδας από τους αιμοσταγείς μισέλληνες έλληνες δημοσιογράφους, τους διεφθαρμένους μισέλληνες έλληνες πολιτικούς και τους σαθρούς μισέλληνες έλληνες οικονομικούς παράγοντες – την αλήθεια για την Ελλάδα και τους Έλληνες, τη μαθαίνουμε μόνο από τα ΜΜΕ των κουτόφραγκων.

Και από αυτά πρoκύπτει αβίαστα ότι οι κουτόφραγκοι είναι οι μόνοι που σήμερα διακατέχονται από αυθεντικό φιλελληνισμό.  Οι μόνοι που ακόμα νοιάζονται για μας.  Οι μόνοι που προβληματίζονται για την πρωτοφανή αγριότητα με την οποία οι ορδές των βάρβαρων ελληναράδων έκαψαν την Ελλάδα.

Γι’ αυτό, άλλωστε, εμείς, οι τετραπέρατοι, τους λέμε κουτόφραγκους.  Έτσι δεν είναι;

 

Read Full Post »

του jack

Από ένα προηγούμενο άρθρο μού άρεσε πολύ μία παράγραφος που περιγράφει με χαρακτηριστικό τρόπο το κενό της εξέγερσης και την αστοχία της οργής.

Πρόκειται, βέβαια, για ηλιθιότητες. Για τους Έλληνες έφηβους, το ζητούμενο δεν είναι ούτε κάποια προοπτική ούτε κάποιο μέλλον. Οι ίδιοι δε ζητούν τίποτα τέτοιο· δε ζητούν τίποτα. Δεν έχουν αιτήματα.Απλώς κάνουν ό,τι κάνουν πάντα ― ξανά και πάλι, τα ίδια και τα ίδια ― χωρίς να σκέφτονται οτιδήποτε. Αυτό που θέλουν είναι, ακριβώς, να τους αφήσουμε στην ησυχία τους να ξανακάνουν το ίδιο πράγμα για άλλη μια φορά και μετά και για άλλη μια φορά, ξανά και ξανά, για πάντα. Και τους επιτρέπεται, ό,τι κάνουν να το κάνουν ατιμώρητοι. Και όχι μόνο δεν επιτρέπεται να τους πειράξει κανείς, απαγορεύεται σε οποιονδήποτε να τους εμποδίσει να κάνουν αυτά που κάνουν.

Σε αυτό θα ήθελα να υπερθεματίσω. Την τελευταία 15ετία κάθε χρόνο πριν τα Χριστούγεννα έχουμε τις καθιερωμένες καταλήψεις και βανδαλισμούς σε πανεπιστήμια και σχολεία και τα οποία προφανώς θα συνεχιστούν και για πολλά ακόμα χρόνια. Απλά τώρα υπήρξε αφορμή όλα αυτά να διογκωθούν υπερβολικά και να νομιμοποιηθούν στην αριστερή συνείδηση του ελληνικού λαού . Το αίτημα φυσικά δεν ήταν ποτέ η καλύτερη εκπαίδευση και τα καλύτερα σχολεία. Αν υπήρχε τέτοιο αίτημα θα βρισκόταν και ο κατάλληλος τρόπος για να εκπληρωθεί ή τουλάχιστον να διεκδικηθεί με αξιώσεις. Ότι γίνεται, γίνεται για το χαβαλέ, για τα δελτία των οχτώ και την ικανοποίηση της ψεύτικης νίκης εναντίον του συστήματος. Είναι σικέ όλο αυτό το πανηγύρι. Αυτό που θα ήθελα να προσθέσω εγώ σε όλα αυτά είναι ότι δε φταίνε μόνο οι έφηβοι. Μάλλον κυρίως οι έφηβοι δε φταίνε. Οι αντιδράσεις των εφήβων είναι το σύμπτωμα μιας άρρωστης κοινωνίας όχι η αιτία. Η αιτία είναι η διάλυση του κοινωνικού ιστού για την οποία είναι σαφώς υπεύθυνοι οι μεγαλύτεροι.

Πάρτε ένα παράδειγμα συμπεριφοράς ενήλικων και μετά ξαναδιαβάστε την παράγραφο που παραθέτω σε εισαγωγικά να δείτε πόσο ταιριαστή είναι. Και προσαρμόστε την και σε δεκάδες ακόμη περιπτώσεις για να καταλήξετε ότι ζούμε σε μια αυτιστική κοινωνία

Σχεδόν κάθε χρόνο (και αναμένεται και εφέτος) οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι κλείνουν τους δρόμους την περίοδο που κάθονται – άρα χωρίς πραγματικό τίμημα γι’ αυτούς. Τι ζητάνε; Υψηλότερες τιμές στα προϊόντα τους. Δηλαδή ζητάνε κάποιος να τους χαϊδέψει και να τους δώσει χαρτζιλίκι. Επιδοτήσεις πήρανε, αλλά τις φάγανε. Ο Ευρωπαίος συνάδελφος του Έλληνα αγρότη και κτηνοτρόφου πουλάει στις μισές τιμές και του μένουν και χρήματα στην τσέπη. Εδώ ο αγρότης και ο κτηνοτρόφος πεινάει. Φταίει ο ίδιος που δεν έχει επενδύσει και δεν έχει ορθολογικοποιήσει την παραγωγή του για να ρίξει το κόστος, άλλα σαν κακομαθημένο παιδί απαιτεί να το πληρώσουν άλλοι. Και τι κάνει; Κλείνει τους δρόμους, καίει λάστιχα, πίνει κάνα τσιπουράκι για να ζεσταθεί, κάνει ζημιά σε άλλες κοινωνικές ομάδες (παράπλευρες συνέπειες ή απλώς δε με νοιάζει) και μετά πάει σπίτι του για να ξανακάνει και του χρόνου τα ίδια, χωρίς να έχει τιμωρηθεί και μάλιστα με το ηθικό πλεονέκτημα του αγωνιστή.

Εμένα τέτοιες συμπεριφορές, που ισχύουν φυσικά πολύ ευρύτερα στην ελληνική κοινωνία με οδηγούν σε ένα πρώτο συμπέρασμα. Πολύ σημαντικοί παράγοντες της διάλυσης του κοινωνικού ιστού της Ελλάδας παίξανε και παίζουνε δύο πράγματα 1) Η ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ-ΘΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ. Ο κόσμος θέλει να αντιμετωπίζεται σα χαϊδεμένο παιδί. Δε θέλει να πληρώνει το τίμημα των πράξεών του. Θέλει άλλοι να πληρώνουν γι’ αυτό. 2) Η ΣΥΝΤΕΧΝΙΑΚΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ. Ο καθένας κοιτάει το προσωπικό του συμφέρον ή το συμφέρον της ομάδας στην οποία ανήκει και μόνο αυτό. Θα γαντζωθεί από τα κεκτημένα που έχει και θα δαγκώσει όποιον βάλει χέρι σε αυτά. Με αυτά τα δύο χαρακτηριστικά πορεύεται η ελληνική κοινωνία. Αν πασπαλίσεις το μείγμα και με λίγα αριστερό συναισθηματισμό (πρώην δεξιό λαϊκισμό) που ουσιαστικά είναι το συγχωροχάρτι των πράξεών μας και δένει άψογα τα υλικά, έχεις την εικόνα του μέσου Έλληνα, που μπορεί να εκφράζεται ως μια στείρα κλάψα και κουτοπονηριά ή ακόμα στη χειρότερη και ως τραμπουκισμός ή στυγνή εκμετάλλευση του συνανθρώπου.

Όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε. Κτηνοτρόφοι κλαψιάριδες που κάνανε τις επιδοτήσεις σαλονάκι λουξ και τουαλέτα 40 τετραγωνικών και τα ζωντανά τους είναι σε καλύβες με άχυρα και τσίγκια. Ελεύθεροι επαγγελματίες που δεν έχουνε πληρώσει ποτέ φόρο και διαμαρτύρονται για την έλλειψη υποδομής σε δρόμους, λιμάνια και υπηρεσίες . Δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν ένδειξη κλειστό στο γκισέ την ώρα που βάφουν τα νύχια και παραπονιούνται τηλεφωνικά στην κολλητή τους για την κούραση της δουλειάς. Συνδικαλιστές εργατοπατέρες που αφήνουν τα κλειδιά της μερσεντές τους σε παρκαδόρους. Πολιτικοί που εναντιώνονται στην ιδιωτικοποίηση της παιδείας την ίδια ώρα που βγαίνουν φωτογραφίες στην αποφοίτηση του κανακάρη τους στο ιδιωτικό κολέγιο της πόλης τους. Δημοσιογράφοι που αγανακτούν γιατί αυτός που δικάζουν δεν κάθεται φρόνημα. Κάτοχοι 3λιτρων τζιπ που παρκάρουν στο κέντρο της Αθήνας φορώντας κονκάρδες της WWF, γονείς που διαμαρτύρονται και δικαιολογούν αγανακτισμένοι την οργή των παιδιών τους ως προϊόν παράληψης της πολιτείας και όχι δικής τους, οδηγοί που περνάνε το κόκκινο μουτζώνοντας άλλους που έχουν τριπλοπαρκάρει παράνομα, φοιτητές που ξοδεύουν άπειρες ώρες σε συνελεύσεις και πορείες για τη βελτίωση της παιδείας και δεν προσπάθησαν ποτέ να κάνουν έρευνα, να διαβάσουν, να κάνουν εργασίες, να γράψουν, να εμβαθύνουν στις σπουδές και να πάρουν οποιαδήποτε πρακτική πρωτοβουλία προς αυτή την κατεύθυνση.

Πάντα υπάρχει η δικαιολογία. Φταίνε οι καθηγητές, η έλλειψη εργαστηρίων, η έλλειψη κινήτρων, η αποξένωση. Φταίνε οι πολιτικοί που δεν υπάρχει αξιοκρατία. Περιμένουμε μονίμως κάποιος άλλος να μας λύσει τα προβλήματα γιατί φυσικά εμείς είμαστε απλώς τα θύματα.

Αλλά οι καθηγητές, οι πολιτικοί, οι μπάτσοι, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι αφέντες εργοδότες είμαστε εμείς. Δεν υπάρχουν άλλοι. Εμείς είμαστε όλοι κι όλοι.

Ένα ερώτημα που τίθεται είναι γιατί η ελληνική κοινωνία είναι τόσο κακομαθημένη σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες; Πως φτάσαμε ως εδώ; Φταίνε τα οικονομικά πακέτα που πέφτουνε βροχή από την Ευρώπη; Φταίνε ότι ακόμα εισπράττουμε δεδουλευμένα από το αρχαίο παρελθόν μας;. Ότι μας αγαπούν οι Ευρωπαίοι για κάτι που είμασταν κάποτε; Φταίει που ποτέ δεν πλήρωσε κανείς για τίποτα;

Ότι και να φταίει το ζήτημα είναι πως ακόμη δεν έχουμε αντιληφθεί την πραγματικότητα. Όπως και στο πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ παρ’ όλα τα στραβά και άσχημα που συμβαίνουν δεκαετίες τώρα θεωρούμε ότι η χώρα μας μοιάζει να πορεύεται υγιής και αλώβητη στο μέλλον. Αυτό τουλάχιστον δείχνει ο αριθμός κινητών, αυτοκινήτων, εξόδων σε μπουζουκολέλουδα και πολλών κιλών μαγκιάς που αναλογούν σε καθένα μας.

Μήπως τα επεισόδια του τριημέρου ήταν μια κλεφτή ματιά στον πίνακα της κοινωνίας μας που έχουμε καλά κρυμμένο στο υπόγειο της συνείδησής μας;

 

 

Read Full Post »

kostas and natasa Δε χρειάζονται πια δημοσκοπήσεις, για να αποδειχθεί η εγκληματική ανικανότητα και ο πανικός της “κυβέρνησης” του συζύγου της Νατάσας.  Η ίδια (η “κυβέρνηση” όχι η Νατάσα) έδωσε την καλύτερη απόδειξη της επικινδυνότητάς της με τον τρόπο με τον οποίο “αντιμετώπισε” τα εγκλήματα των εφήβων ζόμπι.

Απ’ την πρώτη στιγμή, έδειξε πλήρη έλλειψη πυγμής και κύρους.  Αν δεν της έλειπε κάθε αξιοπιστία, εύκολα θα αποσβόλωνε, παραδείγματος χάρη, τον Αλαβάνο και τους υπόλοιπους ηθικούς αυτουργούς της λαίλαπας της νεολαίας των ζόμπι.

Πώς όμως να ξεμπροστιάσει τους εμπρηστές της ελληνικής κοινωνίας, όταν ένας απ’ αυτούς βρίσκεται στις τάξεις της;

Είναι βέβαια ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο υπουργός Εσωτερικών.  Αμέσως μετά το περιστατικό με το νεαρό μαθητή σε καφετέρια των Εξαρχείων, δήλωσε δημόσια πως επρόκειτο για εν ψυχρώ δολοφονία.

Χωρίς να είχε ολοκληρωθεί, εκείνη τη στιγμή, καμιά προανακριτική διαδικασία.

Η δήλωση του Παυλόπουλου, βέβαια, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια ωμή παρέμβαση στο έργο της ανάκρισης και της δικαιοσύνης στη συγκεκριμένη υπόθεση.

Με άλλα λόγια: αφού ο κοτζάμ πολιτικός προϊστάμενος της ΕΛ.ΑΣ. λέει ότι ο Κορκονέας σκότωσε το παιδί εν ψυχρώ, η Αστυνομία και το δικαστήριο τι θα κάνουν;  Θα τον βγάλουν ψεύτη και ανεύθυνο;  Όχι δα!  Θα σκιστούν για να βρουν (έστω και αν δεν υπάρχει) ό,τι χρειάζεται για να αποδείξουν το αληθές του υπουργικού λόγου.

Το χειρότερο βέβαια είναι ότι ο Προκόπης Παυλόπουλος δεν είναι κανένα ανεπάγγελτο κομματόσκυλο τύπου Βουλγαράκη και Μεϊμαράκη.  Είναι καθηγητής νομικών.

Εδώ είναι και η μεγάλη μας απορία.

pavlopoulosΠώς ένας καθηγητής νομικών καταλύει τη βασική αρχή της επιστήμης του αλλά και τους βασικούς θεσμούς της Δημοκρατίας (άραγε για να γίνει αρεστός στον όχλο ως πολιτευτής;) καταδικάζοντας, με τόσο μεγάλη ευκολία, έναν πολίτη για ανθρωποκτονία από πρόθεση, την ώρα που, στην υπόθεση αυτού του πολίτη, τα αρμόδια όργανα της πολιτείας δεν έχουν ακόμα εκδώσει καμιά απόφαση που να τον δικαιώνει στο ελάχιστο;

Ε, λοιπόν, με καθηγητές σαν τον Παυλόπουλο, δεν είναι παράδοξο που ο Κούγιας έχει γίνει επιφανής δικηγόρος.

Read Full Post »

by jack

Η κυβέρνηση απέτυχε να προστατέψει τη χώρα από το χάος και την απόλυτη ξεφτίλα. Τρεις μέρες τώρα η χώρα καίγεται και δε βγαίνει κανείς να αναλάβει τις ευθύνες του. Αυτή τη στιγμή μόλις πέσει ο ήλιος στις μεγάλες πόλεις κυβερνάει ο όχλος. Απίστευτα πράγματα για σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα Το ΠΑΣΟΚ τρίβει τα χεράκια του σαν το γερο λαδά μαυραγορίτη που χαίρεται στην αναμπουμπούλα. Φαντάζομαι τον παμμέγιστο αρχηγό του να προτάσσει τα στήθη του στην κρίση και με πιάνουν τα γέλια (πιο πολύ ότι ιδεολογικά δε θέλει παρά ότι δεν έχει το πολιτικό ανάστημα να το κάνει)

Μικρομεσαίοι κλαίγανε στο πεζοδρόμιο μπροστά από τη σπασμένη βιτρίνα των καταστημάτων τους και τα καμμένα αυτοκινητά τους και οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ καλούσαν τον κόσμο σε νέες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας (λίγο λαδάκι στη φωτιά μπας και αρπάξουμε καμιά ψήφο εκμεταλλευόμενοι τον άδικο θάνατο ενός μαθητή από τσαμπουκαλεμένο Νεοέλληνα – γεμάτη η χώρα από τέτοιους – που έτυχε να είναι μπάτσος) . Δεν καταλαβαίνουν οι καημένοι πως μόνο το ΛΑΟΣ μπορεί να αρπάξει ψήφους σε κατάσταση αναρχίας και χάους. Ήδη οι πιο σκληροπυρηνικοί νοικοκυραίοι ανασταίνουν Παπαδόπουλους και Ιωαννίδηδες.

epeisodia-19_450x35 χρόνια μετά τη χούντα και το φάντασμά της ακόμη στοιχειώνει τις καρδιές των ιδεολόγων Ελλήνων. Ο Αλαβάνος μιλάει για αστυνομοκρατούμενο κράτος την ώρα που το πρόβλημα είναι η παντελής έλλειψη του κράτους και δυστυχώς πείθει δεκάδες χιλιάδες Ελλήνων που ξυπνάει μέσα τους το φάντασμα της κακογουστιάς της λαϊκής δεξιάς και ενεργοποιεί τα αντιδεξιά τους αντανακλαστικά.

Η αστυνομία έχει πάρει εντολή να μην προκαλέσει και η κυβέρνηση έχει πάρει απολογητικό ύφος. Μπας και τη γλυτώσει και προλάβει να φάει λίγο ακόμα από το βάζο με το μέλι. Δεν τη νοιάζει η χώρα, μόνο οι λίγες παραπάνω μίζες μετράνε γι’ αυτήν.

Εγώ λύση εναλλακτική δε βλέπω. Η αριστερά φασίζει. Η ακροδεξιά μυρίζει φορμόλη. Το ΠΑΣΟΚ (που θα είναι η επόμενη κυβέρνηση) δεν μπορεί να κρύψει τη χαρά του που επιστρέφει να αποτελειώσει το θεάρεστο έργο που άφησε στη μέση. Η Νέα Δημοκρατία απέτυχε παταγωδώς. Πνευματικοί άνθρωποι να πάρουν μια πρωτοβουλία δεν υπάρχουν. Άρα τη σωτηρία του λαού θα αναλάβει πάλι η οικουμενική κυβέρνηση Λαζόπουλου, Τριανταφυλλόπουλου, Ευαγγελάτου, Θέμου.

Ζωή σε λόγου μας.

 

Read Full Post »

Older Posts »