Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Entertainment’

από τον Jack

Ήρθε η ώρα της πληρωμής και δεν το έχουμε καταλάβει ακόμα. Είμαστε στο ταμείο χαμογελάμε πάμε να φύγουμε και μας κρατάνε. Μας λένε το ποσό του λογαριασμού και μας χαμογελάνε κι αυτοί. Έχει πολύ πλάκα η φάση. Ειδικά όταν ξεκινήσουν να πέφτουν και οι πρώτες καρπαζιές. Γενικά υπάρχει μια διάχυτη εντύπωση στην ατμόσφαιρα ότι φταίνε οι αγορές. Λες και οι αγορές ήρθαν σε εμάς και όχι εμείς στις αγορές για να δανειστούμε. Αφού δεν τις γουστάρουμε τις αγορές ας καταναλώσουμε ότι παράγουμε.

Παρακάτω παραθέτω την άποψη της Ελλάδας (Παπανδρέου speaking) για τη χλιαρή στήριξη από ΕΕ

Χρησιμοποιώντας σκληρή γλώσσα για την πολιτική με την οποία η ΕΕ αντιμετώπισε το ζήτημα της Ελλάδας, ο κ. Παπανδρέου υπογράμμισε ότι «υπήρξαν πολλαπλοί γιατροί με διαφορετική συνταγογράφηση πάνω από τον ασθενή που λέγεται Ελλάδα. Υπήρξε προσπάθεια να κρύψουν τις ευθύνες τους πίσω από την Ελλάδα».
Επιπλέον, έκανε λόγο για «μετρολογία» αρμοδίων και αναρμοδίων, έλλειψη συντονισμού των οργάνων της ΕΕ και «εικασίες διεθνώς που δημιούργησαν ψυχολογία επικείμενης κατάρρευσης».
«Μπροστά σε ένα πρωτόγνωρο για την ευρωζώνη φαινόμενο, γίναμε πειραματόζωο σε μία μάχη της Ευρώπης και των διεθνών αγορών», ανέφερε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε: «Η Ε.Ε. έδωσε την πολιτική και θεσμική της στήριξή. Στη μάχη απέναντι στην ψυχολογία της αγοράς υπήρξε το λιγότερο άτολμη».

Ας δούμε τι πιστεύουν και οι άλλοι για το ίδιο ζήτημα μέσα από άρθρα μεγάλων ευρωπαικών εφημερίδων

«Η Γερμανίδα καγκελάριος είναι προφανώς οργισμένη που της ζητούν να σώσει μια χώρα που έχει παραβιάσει όλους τους κανόνες της ΕΕ την ώρα που οι Γερμανοί φορολογούμενοι εξακολουθούν να υποφέρουν. Υπάρχει επίσης ισχυρή αντίσταση σε ένα τέτοιο σχέδιο εντός του γερμανικού κυβερνητικού συνασπισμού. Γιατί να εγγυηθεί η Γερμανία τους μισθούς των υπεράριθμων εκπαιδευτικών στην Ελλάδα την ώρα που η ανεργία ανεβαίνει στο Ζάαρλαντ;»

Απαντήστε συνέλληνες. Τι ξέρουν οι Γερμανοί από παιδεία; Εμείς είμαστε οι απόγονοι του Σωκράτη και του Αριστοτέλη. Θα μας πουν και πόσους εκπαιδευτικούς να έχουμε…

«Το πολυαναμενόμενο σχέδιο της Ευρώπης είναι λιγότερο ένα σχέδιο διάσωσης και περισσότερο μία θολή διακήρυξη προθέσεων», είναι η ετυμηγορία της στήλης Lex των Financial Times.
Σε άλλο δημοσίευμα της ίδιας εφημερίδας επισημαίνεται ότι «το Βερολίνο, που παραδοσιακά πληρώνει τους λογαριασμούς της ΕΕ, γνωρίζει καλά ότι το γερμανικό κοινό δεν πρόκειται να καλωσορίσει οποιαδήποτε πρωτοβουλία ανοιχτή στην ερμηνεία ότι οι Γερμανοί φορολογούμενοι θα “πληρώσουν το μάρμαρο” για δεκαετίες ελληνικής σπατάλης, χειραγώγησης των στατιστικών στοιχείων, διαφθοράς του δημόσιου τομέα και φοροδιαφυγής. «Δεν βοηθάμε έναν αλκοολικό με το να του δίνουμε άλλο ένα μπουκάλι σναπς», ήταν το χαρακτηριστικό σχόλιο εκπροσώπου του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας.

Τι να μας πει και ο γερμαναράς μεθύστακας που ο παππούς του χαιρετούσε τη σβάστιγκα θα έπρεπε να απαντήσουμε εμείς μεγαλόστομα σα γνήσιοι Ελληνάρες. Εξάλλου μας τα χρωστάνε αυτά οι Γερμανοί από την κατοχή, όπως είπε και κάποιος σοφός Ελληνόψυχος.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός λοιπόν δυσαρεστημένος από την ΕΕ… Καλό κι αυτό Έτσι μάθαμε στην Ελλάδα όμως. Ο κλέφτης πρέπει να φωνάξει για να φοβηθεί ο νοικοκύρης. Έτσι γίνεται στο εμπόριο, στα σχολεία, στις δημόσιες υπηρεσίες, στους δρόμους που οδηγούμε και περπατάμε, στις συναλλαγές μας, στην καθημερινότητά μας. Ο πιο θρασύς έχει το πάνω χέρι. Στο υπουργικό συμβούλιο βέβαια έκανε τα παράπονα ο Γιώργαρος ως γνήσιος τζάμπα μάγκας. Όχι στις Βρυξέλλες. Έυγε Ελλαδάρα. Πάρτους τα φράγκα τους καπιταλιστές. Φόρα το επαναστατικό σου μπολυζάκι ανέβα στο 3λιτρό σου και δωστους να φάνε τη σκόνη σου, που θα τολμήσουνε να μη μας σώσουνε…

Read Full Post »

Στις 17 Ιουνίου γράψαμε:

αλαβάνοςΒέβαια, οι γιορτές είναι ακόμα πολύ μακριά.  Ο καλός Αριστερός όμως πρέπει από τώρα να φροντίσει να επιλέξει το φετινό Άϊ-Βασίλη του.

Εμείς προτείνουμε, ως πρώτη επιλογή, το σύντροφο κυρ-Αλέκο, το μυλωνά.  Όχι γιατί είναι ματσωμένος κι έχει άσπρη γενιάδα, αλλά επειδή οι μπαγιάτικες καραμέλες του πουλάνε πολύ στη Γενιά των 700 ευρώ.

Η γιορτές ήρθαν και ο σύντροφος κυρ-Αλέκος, ο ματσωμένος μυλωνάς, δε δικαίωσε απλώς τον τίτλο που του απονείμαμε από τότε.  Ξεπέρασε τον εαυτό του: οι ληγμένες καραμέλες του έκαναν πλιατσικολόγους και εμπρηστές από ένα σεβαστό κομμάτι της σημερινής G700 €, δηλαδή, της αυριανής G500 € και μεθαυριανής G350 €.

Read Full Post »

karamanlisjr2

giorgakis2

Δίπλα στην Αλέκα, τον Αλέξη, τον Αλέκο και το Γιώργο, ο σερσέμης της ΝΔ και ο χάχας του ΠΑΣΟΚ (φωτογραφίες) είναι πολιτικοί γίγαντες.

Είναι μεγάλοι οραματιστές, αληθινοί δημοκράτες και εκσυγχρονιστές, σπουδαίοι διανοητές.

Αντιπαραβαλλόμενo με τον πολιτικό λόγο της Αλέκας, του Αλέξη, του Αλέκου και του Γιώργου, το γάβγισμα έχει σαφώς πολύ περισσότερο νόημα.

Read Full Post »

Υπάρχουν ακόμα δύο τρεις ερωτήσεις που έχουμε ετοιμάσει για σας στο A Communist Quiz.

Δύο αφορούν στις άκρως επαναστατικές και συνεπώς ηθικά άμεμπτες μεθόδους που, στις φυλακές της χούντας των συνταγματαρχών, χρησιμοποιούσε το ΚΚΕ εξωτερικού για να εγγράφει νέα μέλη.   Η τρίτη αφορά στον Β’ Παγκόσμιο (αλλά και στον Εμφύλιο) Πόλεμο και την αντίδραση του εκπροσώπου του ΚΚΣΕ στα σχέδια της ηγεσίας του ΚΚΕ.  Μέχρι αύριο θα έχουμε επιβεβαιώσει το όνομά του και την έκφραση που σχηματίστηκε στο πρόσωπό του ενώ τους άκουγε.

Μην περιμένετε όμως να διαβάσετε καμιά απ’ τις προαναγγελθείσες ερωτήσεις αυτή την εβδομάδα.  Ο (μεγαλοαστός, εννοείται) νομικός μας σύμβουλος – ο μπουρζουάς δικηγόρος μας δηλαδή – κάνει αυτόν τον καιρό διακοπές σε εξωτικό νησί του Ινδικού Ωκεανού, μαζί με την παρηκμασμένη παρέα του.

Καλύτερα όμως.  Θα έχετε χρόνο να σκεφτείτε τις απαντήσεις στις ερωτήσεις που σας θέσαμε μέχρι τώρα.

monalisa Δεν ξέρουμε αν σας βοηθάμε – πάντως τις απαντήσεις στις πρώτες δύο ερωτήσεις του A Communist Quiz τις έδωσε η ίδια η Αλέκα Παπαρήγα, πριν από μερικά χρόνια, στη γνωστή τηλεοπτική εκομπή του Νίκου Χατζηνικολάου.  Τις εξήγησε κιόλας (όχι πάντως με τα εργαλεία του επιστημονικού σοσιαλισμού) και αμέσως μετά συνέχισε τον αγώνα της ενάντια στην ιδιωτική παιδεία.

Εκείνο που διαπιστώσαμε μέχρι στιγμής είναι ότι όσοι σχολίασαν το A Communist Quiz προφανώς δε γνωρίζουν την απάντηση σε καμιά απ’ τις ερωτήσεις του.  Από την άλλη, όσοι τις γνωρίζουν, πριν τις δημοσιεύσουμε έκαναν ένα και μοναδικό σχόλιο: “Ναι, αλλά αυτά δε λέγονται.”

Εμείς όμως αποφασίσαμε να κάνουμε το quiz μας κυρίως για να τιμήσουμε τους ανθρώπους οι οποίοι βασανίστηκαν άγρια από τη χούντα των Παπαδόπουλου, Παττακού και Μακαρέζου, αλλά δε σκέφτηκαν ποτέ να εξαργύρωσαν την αντίστασή τους με κομματικά αξιώματα, βουλευτιλίκια και λογαριασμούς στην Ελβετία.

Αποφασίσαμε να το κάνουμε και γιατί στη δημοκρατία τα πάντα πρέπει να λέγονται και κανενός το παρελθόν και το παρόν να μην είναι στο απυρόβλητο.

Αποφασίσαμε να κάνουμε το A Communist Quiz και γιατί είναι καιρός να ξεμπροστιαστεί μια κλίκα η οποία – χάρη τόσο στην έλλειψη αστικής συνείδησης όσο και στην ανυπαρξία φωτισμένης συντηρητικής παράταξης στην Ελλάδα – τα τελευταία εξήντα χρόνια περιθωριοπεί ό,τι δε συμμορφώνεται με τις ζντανοβικές αντιλήψεις της.

Read Full Post »

karamanlisjr1 Αν ποτέ ο Καραμανλής από αποτυχημένος διαχειριστής πολυκατοικίας γίνει (έστω και αποτυχημένος) πρωθυπουργός…  Αν ποτέ οι Αλογοσκούφηδες, οι Ρουσώπουλοι, οι Μπακογιάνναινες κ.ά. “υπουργοί” του γίνουν υπουργοί…  Αν οι Τατούληδες, οι Πολύδωρες, οι Μηχαλολιάκοι, οι Ψωμιάδηδες και όλοι οι υπόλοιποι καρεκλοκένταυροι ρουσφετολόγοι πολιτικάντηδες γίνουν ποτέ πολιτικοί με αιδώ…

Δηλαδή, αν ποτέ η ΝΔ, από “κόμμα” γίνει κόμμα και το μπουλούκι του Καραμανλή, από “κυβέρνηση”  γίνει κυβέρνηση, τότε θα έχει νόημα να ασχοληθεί κανείς με τα πεπραγμένα τους.

Επειδή όμως ο μπουλουκάρχης, με το μυαλό που κουβαλάει, το μόνο που κατάλαβε ήταν ότι, για να μείνει στην εξουσία, πρέπει να βαδίσει στ’ αχνάρια των αλαζόνων προκατόχων του και όχι να τα σβήσει με μια μονοκονδυλιά… το μπουλούκι του και να το φτύσει κανείς, το σάλιο του, μόνο, θα χαλάσει.

Read Full Post »

Ποιο ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ η κατά πολύ νεότερη σύζυγός του το προσφωνούσε, χαϊδευτικά, πλην όμως δημόσια (μπροστά στον εκδότη του): “Κύριε σύντροφε μαλάκα;”

Ούτε εδώ είχαμε πρόθεση να σας βοηθήσουμε καθόλου.  Σας βοηθήσαμε με το παραπάνω στις προηγούμενες ερωτήσεις.  Η ερώτηση είναι όμως πολύ δύσκολη.  Γι’ αυτό και θα προσθέσουμε ότι το συγκεκριμένο στέλεχος διατέλεσε ΓΓ του ΚΚΕ, εφόσον είχε περάσει τις περισσότερες μέρες του στις φυλακές της χούντας των συνταγματαρχών παρέα με το Johnnie Walker.

Read Full Post »

Ερώτηση 4: Πόσες βουλευτίνες του ΚΚΕ είχε κάποτε γκόμενες ο Νικόλαος Μακαρέζος;

Α) μια

Β) δύο

Γ) όλες

Δ) περισσότερες από 3

  

Ερώτηση 5: Πώς ονομάζεται η βουλευτίς του ΚΚΕ που έκατσε του Μακαρέζου, είτε για να κάνει καριέρα στα ΜΜΕ είτε (ακόμα χειρότερα) από αγνό έρωτα;

Εδώ δε θα σας βοηθήσουμε καθόλου.  Ψάξτε μόνοι σας.

Να υπενθυμίσουμε μόνο ότι, μαζί με τον Παπαδόπουλο και τον Παττακό, ο Μακαρέζος αποτέλεσε την τριανδρία της χούντας των συνταγματαρχών.  Το ειδύλλιο με την κατοπινή βουλευτίνα του ΚΚΕ αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας.

Read Full Post »

A Communist Quiz: ερώτηση 3η

Σε ποιο σχολείο των Αθηνών φοίτησε η κόρη της Αλέκας Παπαρήγας;

Α) Στο Δεύτερο Λύκειο Αθηνών στην Πλατεία Βάθης;

Β) Στο Αρσάκειο;

Γ) Στο Αμερικάνικο Κολέγιο;

Καλά κάνατε και αποκλείσατε αμέσως το Δεύτερο στην Πλατεία Βάθης.  Θα άφηνε ποτέ μια κομμουνίστρια το παιδί της να πάει σε δημόσιο σχολείο σε λαϊκή συνοικία, με όλη την πλέμπα;  Μα και το ίδιο το παιδί δε θα το δεχόταν κι έτσι θα είχαμε μια επανάσταση μέσα σ’ ένα επαναστατικό σπίτι.

Φανταστείτε τα ιδεολογικά προβλήματα που θα δημιουργούσε μια τέτοια κατάσταση στο κόμμα της μαμάς και του θείου Λιάνας, του Εκαλιώτη;

Read Full Post »

Finito la musica?

mikis 

 

Εσύ, μεγάλε, γιατί χάθηκες;

 

 

 

Read Full Post »

αλαβάνοςΒέβαια, οι γιορτές είναι ακόμα πολύ μακριά.  Ο καλός Αριστερός όμως πρέπει από τώρα να φροντίσει να επιλέξει το φετινό Άϊ-Βασίλη του.

Εμείς προτείνουμε, ως πρώτη επιλογή, το σύντροφο κυρ-Αλέκο, το μυλωνά.  Όχι γιατί είναι ματσωμένος κι έχει άσπρη γενιάδα, αλλά επειδή οι μπαγιάτικες καραμέλες του πουλάνε πολύ στη Γενιά των 700 ευρώ.

Read Full Post »

Το ψέμα που επαναλαμβάνεται αρκετά συχνά, στο τέλος γίνεται αλήθεια.

Λένιν

Καταρχήν, επιβάλλεται, νομίζουμε, μια ιστορική αναδρομή:

Η ιδέα να κατασκευαστεί το μακεδονικό κράτος και έθνος εκκολάπτεται στους εγκεφάλους των τότε ακόμα τυφλά σταλινικών μεγαλοστελεχών της Κομιντέρν, Τίτο και Δημητρόφ, στην αναμπουμπούλα του τέλους του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.  Δεν επρόκειτο για σχέδιο τρελών, ούτε για συνωμοσία κατά της Ελλάδας, αλλά για την ορθόδοξη εφαρμογή των θέσεων των Μαρξ, Λένιν και Στάλιν πάνω στα εθνικά θέματα.

Η ανάλυση αυτών των θέσεων δεν απαιτεί ούτε πολύ χώρο ούτε πολύ χρόνο.  Η ουσία τους έγκειται στη δίψα των κομμουνιστών για εξουσία και το συνεχή αγώνα τους για τη διασφάλισή της με οποιοδήποτε τρόπο, ακόμα με όχημα το κράτος-έθνος, το οποίο – για τους ίδιους – αποτελεί τη ρίζα όλων των δεινών στην ανθρώπινη Ιστορία.

Φυσικά και πρόκειται για μια αντίφαση.  Μια αντίφαση μέσα στον γενικό παραλογισμό της μαρξιστικο-λενινιστικο-σταλινικής “θεώρησης” της κοινωνίας.

Στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας, αλλά και στο προγενέστερο αυτού Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, η περιοχή από το Κουμάνοβο ως το Γευγελί ονομαζόταν Νότια Σερβία και κατοικούνταν από Σέρβους, από Βούλγαρους και, σε μικρότερο ποσοστό, από Marshal_Tito_1978Έλληνες.  Από τον 6ο αιώνα μ.Χ. που οι Σλάβοι εγκαταστάθηκαν στα Βαλκάνια μέχρι και το 1943 δεν υπάρχει καμιά αναφορά σε μακεδονικό έθνος.

Στα τέλη Νοεμβρίου του 1943, έχοντας την ευλογία του Στάλιν και του Τσόρτσιλ, οι παρτιζάνοι του Τίτο συρρέουν στη βοσνιακή κωμόπολη Γιάγιτσε για να κάνουν την πρώτη εθνοσυνέλευσή τους.  Η άνοδός τους στην πολυπόθητη εξουσία είναι πια θέμα μηνών.  Οι κομμουνιστικά πειθαρχημένοι σύνεδροι εγκρίνουν δια βοής όλες τις αποφάσεις του Τίτο τις οποίες, με τον ίδιο τρόπο είχε ήδη εγκρίνει και η Κεντρική Επιτροπή του Κομματος (τα μισά μέλη της οποίας αποδείχτηκαν, αργότερα, συνεργάτες των Γερμανών).

Η σημαντικότερη απόφαση που πάρθηκε στο Γιάγιτσε ήταν, πιθανότατα, η διαίρεση της νέας Ομόσπονδης Λαϊκής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας σε έξι Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες.  Σε καθεμιά απ’ αυτές δόθηκε, με διάταγμα, φυσικά, πλήρη κρατική υπόσταση.  Με άλλα λόγια, το Σύνταγμα των παρτιζάνων δημιούργησε έξι αυτόνομα κράτη-έθνη.  (Η δημιουργία των δύο αυτόνομων περιοχών μέσα στη Σερβία έγινε, καταρχήν, για το σούσουρο.)

Επειδή, μέχρι το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου δεν είχε και πολλά να κάνει (οι Σύμμαχοι και ο Κόκκινος Στρατός κέρδιζαν τις μάχες που εκείνος είχε χάσει), ο Τίτο περνούσε τις νύχτες του με τις όμορφες δακτυλογράφους του, ενώ την ημέρα, με τους κολλητούς του, έβαζε τα θεμέλια της νέας Γιουγκοσλαβίας.  Ο ακρογωνιαίος λίθος αυτής ήταν οι προαναφερόμενες έξι Δημοκρατίες.

Ο Τίτο και οι κολλητοί του αντιλήφθηκαν πως μια από αυτές, εκείνη που την ονόμασαν Μακεδονία, πριν από το Γιάγιτσε ήταν μια πέρα ως πέρα ανύπαρκτη έννοια.  Στο Γιάγιτσε απέκτησε την κρατική οντότητά της, μα αυτή, από μόνη της, δεν ήταν αρκετή.  Ο Τίτο και οι κολλητοί του ήξεραν ότι, για να μη γίνουν γραφικοί, εκείνοι και η επανάστασή τους, το “μακεδονικό κράτος” τους έπρεπε να αποκτήσει και το ανάλογο  “μακεδονικό έθνος.”

Ως παλιός κι έμπειρος πλαστογράφος (μεταξύ άλλων), ο Τίτο ήξερε πως κάτι τέτοιο δε θα είναι ιδιαίτερα δύσκολο.  Πλαστογραφία είναι πλαστογραφία, είτε πρόκειται για αστυνομική είτε για εθνική ταυτότητα.

Read Full Post »

Το Μακεδονικό 2

Δώστε μου τέσσερα χρόνια να διδάξω τα παιδιά σας και αυτό που θα έχω φυτέψει μέσα τους δε θα μπορέσει να το ξεριζώσει κανείς.

Λένιν

Σαν κατασκευή πλαστού διαβατηρίου πρόσεγγισε ο Τίτο την κατασκευή του μακεδονικού έθνους που θα κατοικούσε στο μακεδονικό κράτος.

Είχε αριστεύσει στο σχολείο της σταλινικής Κομιντέρν (την ανώτατη σχολή πλαστογραφίας) και ήξερε ότι το μυστικό της εύρρυθμης λειτουργίας ενός κομμουνιστικού κράτους ήταν η διόγκωση της γραφειοκρατίας του.  Αυτό το αξίωμα της κομμουνιστικής διαχείρησης της εξουσίας τον οδήγησε στην ιδιοφυή ιδέα να κόψει το τσιφλίκι του σε έξι Δημοκρατίες (Σερβία, Κροατία, Σλοβενία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Μαυροβούνιο και Μακεδονία) και δύο αυτόνομες περιοχές (Κόσοβο και Βοϊβοντίνα).tito-in-gligorov

Το καθένα απ’ τα οχτώ κρατίδια της τιτοϊκής Γιουγκοσλαβίας ήταν, στην ουσία, ανεξάρτητο κράτος με όλα τα ανάλογα δικαίωματα, πλην του δικαιώματος απόσχισης από την Ομοσπονδία.

Οι πολυπληθείς νομενκλατούρες τους κράτησαν τον Τίτο στην εξουσία μέχρι και το θάνατό του.  Του χρωστούσαν όχι μόνο τα προνόμια και τα πλούτη τους, αλλά την ίδια την ύπαρξή τους.  Στα ταχύρρυθμα τμήματα των κομματικών σχολών οι αγράμματοι γίνονταν διδάκτορες πανεπιστημίων, ποιητές, επιστήμονες, φιλόσοφοι και κοινωνιολόγοι – εφόσον, εννοείται, ήταν καλοί κομμουνιστές.

Σύμφωνα με την κομμουνιστική αντίληψη της Ιστορίας, η κατασκευή του μακεδονικού έθνους ήταν εύκολη υπόθεση. Τα σύνορα είχαν χαραχθεί, η Βουλή των Μακεδόνων και το ΚΚΕ Μακεδονίας είχαν συσταθεί.  Το μόνο που έμεινε ήταν να επινοηθεί ο αυτόχθονος μακεδονικός πολιτισμός.  Ως γνωστόν, η βάση ενός έθνους και του πολιτισμού του είναι η γλώσσα του.  Γι’ αυτό το σκοπό, η διάλεκτος της βουλγαρικής που μιλούν ορισμένοι κάτοικοι της περιοχής βάφτίστηκε μακεδονική γλώσσα.  Άρον άρον γράφτηκαν γραμματικές και λεξικά και η μακεδονική γλώσσα άρχισε να διδάσκεται στα σχολεία του μακεδονικού κράτους.  Έτσι τελείωσε η πρώτη φάση της κατασκευής του μακεδονικού έθνους.

Στην επόμενη φάση, έπρεπε να κατασκευαστεί η μακεδονική διανόηση.  Στον τομέα των επιστημών αυτό ήταν εύκολο.  Μεγάλοι κοινωνιολόγοι, οικονομολόγοι, ιστορικοί και φιλόσοφοι του 20ου αιώνα δεν έγιναν μόνο όσα στελέχη του ΚΚΕ Μακεδονίας, οι οικογένειες και οι φίλοι τους δεν το ήθελαν.  Στον τομέα της τέχνης και ιδιαίτερα της λογοτεχνίας, απαιτούνταν μια σταλιά μεγαλύτερος κόπος.  Το να κατασκευαστούν σημαντικοί μεταπολεμικοί Μακεδόνες μυθιστοριογράφοι, ποιητές, ζωγράφοι και μουσουργοί δεν αποτελούσε πρόβλημα.  Η μαλακία του καθενός δημοσιευόταν απ’ τους κρατικούς εκδοτικούς οίκους – αρκεί το παιδί να ήταν καλός Μακεδόνας και κομμουνιστής.  Όποιου το όνομα κατέληγε σε -οφ ή -όφσκι μπορούσε να γίνει (και κατά κανόνα γινόταν) σπουδαίος Μακεδόνας καλλιτέχνης και λογοτέχνης του 20ου αιώνα.

Κάποια αμηχανία πρέπει να σημειώθηκε στο θέμα του αρχαίου, μεσαιωνικού και προεπαναστατικού μακεδονικού πολιτισμού, ο οποίος έπρεπε να ληφθεί οπωσδήποτε υπόψη για λόγους αληθοφάνειας του κατασκευάσματος.  Για να “αποδειχθεί,” δηλαδή, η συνεχής παρουσία του μακεδονικού έθνους στα Βαλκάνια, τουλάχιστον από τον έκτο αιώνα μ.Χ. και μετά.  Για να λύσει αυτό το πρόβλημα, ο πλαστογράφος στράφηκε κυρίως στη βουλγαρική Ιστορία και το βουλγαρικό πολιτισμό και – γέμισε την παγκόσμια Ιστορία με Μακεδόνες βασιλιάδες, ήρωες και επαναστάτες.

Τόση φόρα πήραν ο πλαστογράφος και οι συνεργάτες του που έφθασαν στο σημείο να αφήνουν σαφείς υπαινιγμούς ότι ο Αριστοτέλης ήταν εθνικός Μακεδόνας, αφού ήταν δάσκαλος του Αλέξανδρου, ο οποίος ήταν βασιλιάς των Μακεδόνων με την τιτοϊκή έννοια του όρου.

Και γιατι να μην πάρουν φόρα;  Οι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί διανοούμενοι που έρχονταν τακτικά στις Βραδιές ποιήσης στη Στρούγκα και την Αχρίδα, κάθε άλλο παρά απρόθυμοι ήταν να νομιμοποιήσουν την πλαστογραφία.  Και γιατί να είναι απρόθυμοι αφού σ’ αυτές τις συνάξεις και το ψητό και το κρασί ήταν νοστιμότατα;

Έτσι ολοκληρώθηκε η κατασκευή και προχώρησε η εμφύτεψη της μακεδονικής εθνικής συνείδησης στο μακεδονικό λαό.  Η διαδικασία μπορεί να πήρε λίγο περισσότερο από τα τέσσερα χρόνια που ζητούσε ο Λένιν, έγινε όμως σωστά.

Ο φρεσκοκατασκευασμένος μακεδονικός λαός έμαθε πράγματα που μέχρι χθες δε φανταζόταν για τον εαυτό του: έμαθε ότι είναι λαός με ρίζες στην αρχαιότητα, ότι το μακεδονικό έθνος στο οποίο ανήκει έχει μια Ιστορία κι έναν πολιτισμό τόσο πλούσιους και τόσο ανεπανάληπτο που αποτελεί στόχο των φθονερών Σέρβων, Βούλγαρων και Ελλήνων.

Ήταν να μην αισθανθεί ωραίος και σπουδαίος;  Τι έπρεπε να κάνει, δηλαδή;  Έπρεπε να αισθανθεί άσχημα και να μην πιστέψει όλα αυτά τα ωραία ψέματα που του έλεγαν για τον εαυτό του, επί πενήντα χρόνια, ο πλαστογράφος και η παρέα του;

Ποιος άλλος θα έκανε κάτι τέτοιο; Και γιατί;

Read Full Post »

Το Μακεδονικό 3

 

Καμιά φορά η Ιστορία χρειάζεται και λίγο σπρώξιμο.

Λένιν

JosipBrozTitoΜε τη Μακεδονία του Τίτο έγινε ό,τι γίνεται και με πλαστά διαβατήρια.  Με άλλα λόγια, αν δε σε πιάσουν στα σύνορα με πλαστό διαβατήριο, το διαβατήριό σου δεν είναι πλαστό.

Για το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο την εποχή που έπρεπε να “πιάσει” την πλαστή τιτοϊκή “Μακεδονία,” τα μοναδικό σοβαρό θέμα εθνικής ασφάλειας (όχι χωρίς λόγο πάντως) ήταν η τουρκική απειλή.

Έχοντας μόλις βγει από μια άγρια Κατοχή και μια αιματηρή Αντίσταση, έπρεπε να αντιμετωπίσει μια απόπειρα ανατροπής του δημοκρατικού πολιτεύματος, τον Εμφύλιο Πόλεμο.  Όταν το 1948, ο Τίτο αποσχίστηκε από το κομμουνιστικό μπλοκ και έκλεισε τα σύνορα της Γιουγκοσλαβίας για τους αντάρτες του ΚΚΕ, το ελληνικό κράτος ανακουφίστηκε.  Και να έθιγε τότε κάποιος το θέμα του ψευδεπίγραφου μακεδονικού έθνους με το οποίο συνόρευε η χώρα, θα θεωρούνταν γραφικός.

Έπειτα ήρθαν τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονιμάτων και η Αλίκη, η βία και η νοθεία, ο Ασπίδα και η Αποστασία και το αιματοβαμμένο κερασάκι στην τούρτα της μεταπολεμικής Ελλάδας, η χούντα του Παπαδόπουλου και του Παττακού.

Εν τω μεταξύ, ο κομμουνισμός καλά κρατούσε.  Ποιος Έλληνας πολιτικός, δεξιός ή ακροδεξιός, ψηλός ή κοντός, αποστάτης ή μη, μπορούσε να διανοηθεί πως τελικά θα έπεφτε σαν φτυσμένος χάρτινος πύργος;  Κάτι τέτοιο δεν μπορούσαν να προβλέψουν ούτε τα θύματα του γκουλαγκοκομμουνισμού.

Ποιος Έλληνας δημοσιογράφος σκεφτόταν τότε να κάνει ένα οδιποροικό στην Μακεδονία του Τίτο, για να διαπιστώσει ιδιοίς όμμασι ότι οι κάτοικοί της, εκ του μη όντως, είχαν ήδη αποκτήσει τη μακεδονική εθνική συνείδηση;  Άλλα πράγματα ήταν της μόδας – η Αριστερά των μπουάτ, ο Μίκης, οι μεζέδες και το κρασάκι.

Εξάλλου, η Ελλάδα είχε μόλις ενταχθεί στην ΕΟΚ και, καθησυχασμένη, περίμενε ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι της θα την προστάτευαν και θα την χαρτζιλίκωναν εσαεί για τα ωραία τις τα μπουζουξίδικα.

Ακόμα και όταν άρχισαν οι πόλεμοι στην πρώην Γιουγκοσλαβία, αντί να ασχοληθούν σοβαρά με το θέμα της Μακεδονίας που, ακολουθώντας το παράδειγμα της Κροατίας και της Σλοβενίας, είχε ήδη ανεξαρτητοποιηθεί και όδευε ολοταχώς προς τη διεθνή αναγνώριση με αυτό το όνομα και κανένα άλλο, οι Έλληνες πολιτικοί κυνηγούσαν μίζες, οι Έλληνες διανοούμενοι παρουσιαστές τηλεπαιχνιδιών των ιδιωτικών καναλιών φιλούσαν σταυρωτά τους Σερβοβόσνιους εγκληματίες πολέμου, οι Έλληνες δημοσιογράφοι έτρεχαν να πάρουν συνέντευξη από στυγνούς δολοφόνους σαν τον Αρκάν.  Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ απεργούσαν και οι φοιτητές έπαιζαν τάβλι κάτω απ’ το Νεκροταφείο του Ζωγράφου.

Ένας χαβαλές γινόταν, με λίγα λόγια.

Μέσα στον ελληνικό χαβαλέ, οι Μακεδόνες έβαλαν το Άστρο της Βεργίνας στη σημαία και το εθνόσημό τους.  Και τετέλεστε;  Όχι δα: το τετέλεστε του Μακεδονικού πάει πολύ πριν τη σημαία με το Άστρο της Βεργίνας και τα συλλαλητήρια.  Χρονολογείται το 1974, όταν η Βουλή του Τίτο ψήφισε το τελευταίο Σύταγμά της.  Μ’ αυτό το Σύνταγμα το πλαστό “μακεδονικό” διαβατήριο έγινε νίμιμο ταξιδιωτικό έγγραφο.

Με άλλα λόγια: η Μακεδονία είναι, ντε φάκτο και ντε γιούρε, ανεξάρτητο κράτος εδώ και τριάντα τέσσερα χρόνια, χωρίς η Ελλάδα να το πάρει χαμπάρι.  (Αφού, στα τριάντα τέσσερα αυτά χρόνια, έπαιζε την Ωραία Κοιμωμένη.)

Αυτή είναι η βάση πάνω στην οποία η διεθνής κοινότητα διαχειρίζεται το θέμα.  Κανείς δεν μπορεί να την κατηγορήσει για ολιγορία, αφού, μέχρι σήμερα, η εναλλακτική λύση από την ελληνική πλευρά δεν είχε προταθεί.

Τα πράγματα δεν μπορούν να αλλάξουν πια, όσα συλλαλητήρια και αν γίνουν.  Όσο και αν αλαφιάσουν οι έλληνες ειδήμονες στα παράθυρα και τα τσαντίρια, οι κάτοικοι της περιοχής ανάμεσα στο Κουμάνοβο και το Γευγελί δεν μπορούν να δηλώσουν πια τίποτα άλλο εκτός από Μάκεδόνες.

Read Full Post »