Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘Κίνα’

Το κινέζικο θαύμα είναι βαθιά μαρξιστικό.  Βασίζεται china communists lineupπάνω στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Οι Κινέζοι εργάτες και εργάτριες δουλεύουν εφτά μέρες το εφταήμερο, δώδεκα με δεκαέξι ώρες τη μέρα, για ένα ευρώ την ημέρα.

Κοιμούνται πίσω από το εργοστάσιο.

Το κράτος τους παρέχει άδεια μιας εβδομάδας το χρόνο.

Κατά τη διάρκεια της βάρδιας απαγρεύεται αυστηρά οποιαδήποτε συνομιλία μεταξύ των εργατών.  Απαγορεύεται ακόμα και η ανταλλαγή βλεμμάτων.

Advertisements

Read Full Post »

Ο καπιταλισμός, όχι η δημοκρατία, οδηγεί στην ειρήνη.

Έρικ Γκόρτζκε, πολιτικός επιστήμονας, Πανεπιστήμιο Κολούμπια

Την ίδια ημερομηνία, την 8η Αυγούστου, σε απόσταση είκοσι χρόνων το ένα από το άλλο, συνέβησαν δύο γεγονότα που έχουν ως κοινό παρονομαστή τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.

 

8/8/08

Στις 8 Αυγούστου του 2008 άρχισαν οι “Ολυμπιακοί Αγώνες” του Πεκίνου.  Μόνο όποιος για πρώτη φορά πάτησε στον πλανήτη Γη κατά τη διάρκεια της φετινής ολυμπιακής λαμπαδηφορίας θα μπορούσε να πει:

Αν είχε τσίπα πάνω της, η Κίνα θα είχε παραιτηθεί από τη διοργάνωση των Αγώνων.  Στην καλύτερη περίπτωση.  Στη χειρότερη,  οι μικροί Μάο στη θέση του Μάο θα έπρεπε να σκεφθούν σοβαρά την οικουμενικών διαστάσεων αποστροφή που προκαλεί το αστυνομικό κράτος τους.

walmart commie branch in cn Οι μόνιμοι κάτοικοι της Γης εξ αντικειμένου δε θα μπορούσαν ποτέ να κάνουν τέτοιους συλλογισμούς.  Οι μόνιμοι κάτοικοι της Γης ξέρουν ότι όσο οι Κινέζοι δικτάτορες διασφαλίζουν – στις πολυεθνικές, αλλά και στην ντόπια πλουτοκρατία – πάμφθηνα εργατικά χέρια και δισεκατομμύρια σαβουροκαταναλωτές, θα απολαμβάνουν ώς και την απροκάλυπτη εύνοιά τους, η οποία εκδηλώνεται μέσα από την αδιαφορία.

Την αδιαφορία για το καθεστώς σκλαβιάς στο οποίο εργάζεται η μεγάλη πλειονότητα των πολιτών της κομμουνιστικής Κίνας.  Την αδιαφορία για την κτηνώδη καταπίεση κάθε ελευθερίας και κάθε ανθρώπινου και πολιτικού δικαιώματος.  Την αδιαφορία για τα στρατόπεδα συγκέντρωης.  Την αδιαφορία για τη σφαγή της Τιενανμέν.

Για το Θιβέτ.  Για το Νταρφούρ.  Για το Ζιμπάμπουε.  Για τη Βόρεια Κορέα.  Για τη Βιρμανία.

 

8/8/88

Με τις πλουτοπαραγωγικές πηγές που διαθέτει, η Βιρμανία είναι κάθε άλλο παρά καταδικασμένη στη φτώχεια που τη μαστίζει εδώ και πολλές δεκαετίες.  Ο φυσικός πλούτος της ήταν, εννοείται, ο κυριότερος λόγος που η Βρετανία την αποικήθηκε από το 1824 ως το 1948.  Όπως κάθε αποικιοκρατική δύναμη που σέβεται τον εαυτό της, οι Βρετανοί αφαίμαξαν τη Βιρμανία όσο μπόρεσαν, με απάνθρωπους, βέβαια, τρόπους (τους περιέγραψε και ο Όργουελ στις Μέρες στη Βιρμανία).

Το 1948, η Βιρμανία απελευθερώθηκε από τη βρετανική κυριαρχία και σε μια δεκαετία, η δημοκρατική κυβέρνηση κατάφερε να ανορθώσει την οικονομία της  στο βαθμό που την έκανε μια από τις ταχύτερα ανπτυσσόμενες χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας.  Και όλα αυτά, μάλιστα, παρά τις συνεχείς συγκρούσεις με τους μαοϊκούς αντάρτες που γρήγορα εξελίχθηκαν σε εμφύλιο πόλεμο, ο οποίος αποσταθεροποίησε οριστικά τη χώρα.

Ως αποτέλεσμα, το 1962, ο στρατός ανατρέπει με πραξικόπημα το δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο Ου Νου και την εξουσία παίρνει η στρατιωτική χούντα του ne win σοσιαλιστή (όπως αυτοπροσδιορίστηκε) στρατηγού Νε Βιν (φωτογραφία).  Η καταστροφή της Βιρμανίας αρχίζει.

Η χούντα κλείνει τη χώρα στην απομόνωση από όλο τον κόσμο, πλην της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας η οποία, παρα τις εκκλήσεις της διεθνούς κοινότητας, παραμένει ο προστάτης της.  Ταυτόχρονα, εξαιτίας της αμάθειας, της αλαζονείας, της διαφθοράς και της κακοδιαχείρισης της χουντικής μαφίας, η βιρμανική οικονομία καταρρέει.  Από εύποροι, οι Βιρμανοί γίνονται πεινασμένοι και πάμπτωχοι και η χώρα τους καταντάει να είναι η λιγότερο ανεπτυγμένη στον κόσμο.

Όποιον δε θέρισαν η φτώχεια και ο λιμός τον θέρισε ο στρατός και η μυστική αστυνομία.  Ο απολογισμός είναι μακάβριος.

aung san su kyiΚατά τη διάρκεια της 46άχρονης στρατιωτικής  δικτατορίας στη Βιρμανία, εξοντώθηκαν 3,200 εθνικές μειονότητες.  Περισσότεροι από 2,000 Βιρμανοί πολίτες  βασανίστηκαν, φυλακίστηκαν και δολοφονήθηκαν από το κοθεστώς για πολιτικά “αδικήματα.”  Μεταξύ των φυλακισμένων είναι και η νομπελίστρια Αούνγκ Σαν Σούου Κίι (φωτογραφία), νικήτρια των εκλογών του 1990, το αποτέλεσμα των οποίων ακόμα δεν αναγνωρίστηκε από τη χούντα.  Εκατομμύρια πέθαναν από τη πείνα.  Χιλιάδες είναι οι αγνοούμενοι.  Ο στρατός της βιρμανικής χούντας έχει στις τάξεις του τα περισσότερα παιδιά στρατιώτες στον κόσμο.

Όλα αυτά οδήγησαν στο θρυλικό 8/8/88, τη παλλαϊκή εξέγερση που ξεκίνησε στις 8 Αυγούστου 1988 (εξ ου και το 8/8/88), με αφορμή τη δολοφονία του φοιτητή του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Ρανγκούν, Φον Μο, από στρατιώτες.  Η εξέγερση τελείωσε στις 18 Σεπτεμβρίου με τον πλέον άγριο τρόπο.  Ο στρατός πυροβόλησε εν ψυχρώ κατά του πλήθους και σκότωσε περισσότερους από 3,000 άνθρωπους.  (Ο Νε Βιν, είναι η αλήθεια, είχε προειδοποιήσει εγκαίρως: “Όταν ο στρατός πυροβολεί – πυροβολεί στο ψαχνό.”)

Σήμερα, στην επέτειο της εξέγερσης του Αυγούστου 1988, πρέπει να επισημανθεί πως και τότε όπως και κατά τις ειρηνικές διαδηλώσεις πέρυσι το Νοέμβριο (που βέβαια καταπνίγηκαν και αυτές στο αίμα), η διεθνής κοινότητα πήρε αποφάσεις για την επιβολή μέτρων που πρόσφεραν κάποια βοήθεια στο λαό της Βιρμανίας για την ανατροπή της αιματοβαμμένης δικτατορίας.  Καμιά όμως δεν μπόρεσε να εφαρμοστεί ουσιαστικά, λόγω των εμποδίων που βάζει επίμονα η Κίνα.

Η εθνικοκομμουνιστική Κίνα δυναμίτιζε, δυναμιτίζει και θα than-shwe-cp-3667456συνεχίσει να δυναμιτίζει κάθε προσπάθεια εκδημοκρατισμού της Βιρμανίας, είτε ανοιχτά, με βέτο στον ΟΗΕ, είτε παρασκηνιακά με εκβιασμούς, για δύο λόγους.  Εξαιτίας της αναμφισβήτητης ιδεολογικής συγγένειας που έχει με το καθεστώς της Ρανγκούν, αλλά και εξαιτίας του γεγονότος ότι οι εξαγωγές των όπλων που κάνει στη Βιρμανία ξεπερνούν κατά πολύ τα 2,000,000,000 δολάρια ετησίως.

(Στη φωτογραφία δεξιά: ο Ταν Σουέ, σημερινός αρχηγός της βιρμανικής χούντας)

Read Full Post »