Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘αυτισμός’

alavanos3 Επειδή σε λίγες μέρες έρχεται ο Αϊ Βασίλης (φωτογραφία δεξιά), τα εξεγερμένα κατέβασαν τα ρολά στην εξέγερσή τους και κρέμασαν απ’ έξω την ταμπέλα “συνεχίζεται μετά τις διακοπές.”

Ήταν αναμενόμενο.

Έγινε ποτέ στην Ελλάδα κοινωνικός αγώνας στις γιορτές, το σαββατοκύριακο ή στους δύο μήνες των μπάνιων του λαού;  Οι 48ωρες απεργίες δεν ξεκινούν πάντα την Πέμπτη, για να γίνει το σαββατοκύριακο τετραήμερη αργία;

katalipsi4Με τέτοια σοβαρότητα διεκδικούν οι γκραικύλοι εργαζόμενοι τα δικαιώματά τους, που δεν επιτρέπουν σε κανένα αίτημα και κανέναν κονωνικό αγώνα να τους χαλάσει ούτε ένα σαββατοκύριακο ούτε ένα μπάνιο ούτε μια κραιπάλη.  Κάθε πότε πλησιάζουν οι (όποιες) γιορτές, οι διεκδικήσεις πάνε σύννεφο.  Παραχωρούν τη θέση τους στο τρεχαλητό προς τα χωριά, στις γαλοπούλες και τα αρνιά, το κρασί και το τσίπουρο.  Τα επείγοντα αιτήματά τους εξαφανίζονται τελείως απ’ τη μνήμη τους.

Επειδή η μηλιά πάντα κάτω απ’ το μήλο πέφτει, η απαραβίαστη ραστώνη των γονέων έγινε ιερή και για τα παιδιά τους.

katalipsis2Έτσι, τα εξεγερμένα νιάτα του Γκραικυλιστάν βγάζουν τώρα τις κουκούλες, τα αναρχικά κασκόλ και μπουφάν τους και κατακλύζουν μπουτίκ και κομμωτήρια.  Τα SMS τους δεν καλούν πια σε λεηλασίες και πορείες διαμαρτυρίας, αλλά σε σκυλάδικα και πάρτι.

Και μόνο αφού θα έχουν μαστουρώσει καλά και θα έχουν κάνει κεφάλι με τα ποτά μπόμπες, θα ξαναθυμηθούν και τον αγώνα τους.

Το μαγαζί του τρόμου θα ανοίξει ξανά στις 9 Ιανουαρίου.  Για να μην ανοίξουν τα σχολεία και τα πανεπιστήμια.

Δυστυχώς, το μαγαζί θα ξανανοίξει μόνο για όσους επιστρέψουν απ’ τις γιορτές ζωντανοί ή έστω αρτιμελείς.  Ο  tsipras2συνδυασμός του αυτοκινήτου του μπαμπά με την κοκαΐνη και το ουίσκι-μόμπα τις περισσότερες φορές σκοτώνει.  (Στη φτογραφία: ο ηγέτης-μπόμπα.  Κάθε ομοιότητα με τον Κατσούλα είναι συμπτωματική.)

Read Full Post »

Για όλες τις σύγχρονες κοινωνίες είναι αυτονόητο ότι:

Την πολιτική (τουλάχιστον) ευθύνη για ό,τι συμβαίνει σε μια κοινοβουλευτική Δημοκρατία επωμίζεται η Κυβέρνησή της.

Στο Γκραικυλιστάν, βέβαια, είναι απαραίτητο να επαναλαμβάνεται καθημερινά αυτή η φράση, ώσπου να αποκτήσει κάποια κυβέρνηση.

Read Full Post »

του jack

Από ένα προηγούμενο άρθρο μού άρεσε πολύ μία παράγραφος που περιγράφει με χαρακτηριστικό τρόπο το κενό της εξέγερσης και την αστοχία της οργής.

Πρόκειται, βέβαια, για ηλιθιότητες. Για τους Έλληνες έφηβους, το ζητούμενο δεν είναι ούτε κάποια προοπτική ούτε κάποιο μέλλον. Οι ίδιοι δε ζητούν τίποτα τέτοιο· δε ζητούν τίποτα. Δεν έχουν αιτήματα.Απλώς κάνουν ό,τι κάνουν πάντα ― ξανά και πάλι, τα ίδια και τα ίδια ― χωρίς να σκέφτονται οτιδήποτε. Αυτό που θέλουν είναι, ακριβώς, να τους αφήσουμε στην ησυχία τους να ξανακάνουν το ίδιο πράγμα για άλλη μια φορά και μετά και για άλλη μια φορά, ξανά και ξανά, για πάντα. Και τους επιτρέπεται, ό,τι κάνουν να το κάνουν ατιμώρητοι. Και όχι μόνο δεν επιτρέπεται να τους πειράξει κανείς, απαγορεύεται σε οποιονδήποτε να τους εμποδίσει να κάνουν αυτά που κάνουν.

Σε αυτό θα ήθελα να υπερθεματίσω. Την τελευταία 15ετία κάθε χρόνο πριν τα Χριστούγεννα έχουμε τις καθιερωμένες καταλήψεις και βανδαλισμούς σε πανεπιστήμια και σχολεία και τα οποία προφανώς θα συνεχιστούν και για πολλά ακόμα χρόνια. Απλά τώρα υπήρξε αφορμή όλα αυτά να διογκωθούν υπερβολικά και να νομιμοποιηθούν στην αριστερή συνείδηση του ελληνικού λαού . Το αίτημα φυσικά δεν ήταν ποτέ η καλύτερη εκπαίδευση και τα καλύτερα σχολεία. Αν υπήρχε τέτοιο αίτημα θα βρισκόταν και ο κατάλληλος τρόπος για να εκπληρωθεί ή τουλάχιστον να διεκδικηθεί με αξιώσεις. Ότι γίνεται, γίνεται για το χαβαλέ, για τα δελτία των οχτώ και την ικανοποίηση της ψεύτικης νίκης εναντίον του συστήματος. Είναι σικέ όλο αυτό το πανηγύρι. Αυτό που θα ήθελα να προσθέσω εγώ σε όλα αυτά είναι ότι δε φταίνε μόνο οι έφηβοι. Μάλλον κυρίως οι έφηβοι δε φταίνε. Οι αντιδράσεις των εφήβων είναι το σύμπτωμα μιας άρρωστης κοινωνίας όχι η αιτία. Η αιτία είναι η διάλυση του κοινωνικού ιστού για την οποία είναι σαφώς υπεύθυνοι οι μεγαλύτεροι.

Πάρτε ένα παράδειγμα συμπεριφοράς ενήλικων και μετά ξαναδιαβάστε την παράγραφο που παραθέτω σε εισαγωγικά να δείτε πόσο ταιριαστή είναι. Και προσαρμόστε την και σε δεκάδες ακόμη περιπτώσεις για να καταλήξετε ότι ζούμε σε μια αυτιστική κοινωνία

Σχεδόν κάθε χρόνο (και αναμένεται και εφέτος) οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι κλείνουν τους δρόμους την περίοδο που κάθονται – άρα χωρίς πραγματικό τίμημα γι’ αυτούς. Τι ζητάνε; Υψηλότερες τιμές στα προϊόντα τους. Δηλαδή ζητάνε κάποιος να τους χαϊδέψει και να τους δώσει χαρτζιλίκι. Επιδοτήσεις πήρανε, αλλά τις φάγανε. Ο Ευρωπαίος συνάδελφος του Έλληνα αγρότη και κτηνοτρόφου πουλάει στις μισές τιμές και του μένουν και χρήματα στην τσέπη. Εδώ ο αγρότης και ο κτηνοτρόφος πεινάει. Φταίει ο ίδιος που δεν έχει επενδύσει και δεν έχει ορθολογικοποιήσει την παραγωγή του για να ρίξει το κόστος, άλλα σαν κακομαθημένο παιδί απαιτεί να το πληρώσουν άλλοι. Και τι κάνει; Κλείνει τους δρόμους, καίει λάστιχα, πίνει κάνα τσιπουράκι για να ζεσταθεί, κάνει ζημιά σε άλλες κοινωνικές ομάδες (παράπλευρες συνέπειες ή απλώς δε με νοιάζει) και μετά πάει σπίτι του για να ξανακάνει και του χρόνου τα ίδια, χωρίς να έχει τιμωρηθεί και μάλιστα με το ηθικό πλεονέκτημα του αγωνιστή.

Εμένα τέτοιες συμπεριφορές, που ισχύουν φυσικά πολύ ευρύτερα στην ελληνική κοινωνία με οδηγούν σε ένα πρώτο συμπέρασμα. Πολύ σημαντικοί παράγοντες της διάλυσης του κοινωνικού ιστού της Ελλάδας παίξανε και παίζουνε δύο πράγματα 1) Η ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ-ΘΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ. Ο κόσμος θέλει να αντιμετωπίζεται σα χαϊδεμένο παιδί. Δε θέλει να πληρώνει το τίμημα των πράξεών του. Θέλει άλλοι να πληρώνουν γι’ αυτό. 2) Η ΣΥΝΤΕΧΝΙΑΚΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ. Ο καθένας κοιτάει το προσωπικό του συμφέρον ή το συμφέρον της ομάδας στην οποία ανήκει και μόνο αυτό. Θα γαντζωθεί από τα κεκτημένα που έχει και θα δαγκώσει όποιον βάλει χέρι σε αυτά. Με αυτά τα δύο χαρακτηριστικά πορεύεται η ελληνική κοινωνία. Αν πασπαλίσεις το μείγμα και με λίγα αριστερό συναισθηματισμό (πρώην δεξιό λαϊκισμό) που ουσιαστικά είναι το συγχωροχάρτι των πράξεών μας και δένει άψογα τα υλικά, έχεις την εικόνα του μέσου Έλληνα, που μπορεί να εκφράζεται ως μια στείρα κλάψα και κουτοπονηριά ή ακόμα στη χειρότερη και ως τραμπουκισμός ή στυγνή εκμετάλλευση του συνανθρώπου.

Όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε. Κτηνοτρόφοι κλαψιάριδες που κάνανε τις επιδοτήσεις σαλονάκι λουξ και τουαλέτα 40 τετραγωνικών και τα ζωντανά τους είναι σε καλύβες με άχυρα και τσίγκια. Ελεύθεροι επαγγελματίες που δεν έχουνε πληρώσει ποτέ φόρο και διαμαρτύρονται για την έλλειψη υποδομής σε δρόμους, λιμάνια και υπηρεσίες . Δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν ένδειξη κλειστό στο γκισέ την ώρα που βάφουν τα νύχια και παραπονιούνται τηλεφωνικά στην κολλητή τους για την κούραση της δουλειάς. Συνδικαλιστές εργατοπατέρες που αφήνουν τα κλειδιά της μερσεντές τους σε παρκαδόρους. Πολιτικοί που εναντιώνονται στην ιδιωτικοποίηση της παιδείας την ίδια ώρα που βγαίνουν φωτογραφίες στην αποφοίτηση του κανακάρη τους στο ιδιωτικό κολέγιο της πόλης τους. Δημοσιογράφοι που αγανακτούν γιατί αυτός που δικάζουν δεν κάθεται φρόνημα. Κάτοχοι 3λιτρων τζιπ που παρκάρουν στο κέντρο της Αθήνας φορώντας κονκάρδες της WWF, γονείς που διαμαρτύρονται και δικαιολογούν αγανακτισμένοι την οργή των παιδιών τους ως προϊόν παράληψης της πολιτείας και όχι δικής τους, οδηγοί που περνάνε το κόκκινο μουτζώνοντας άλλους που έχουν τριπλοπαρκάρει παράνομα, φοιτητές που ξοδεύουν άπειρες ώρες σε συνελεύσεις και πορείες για τη βελτίωση της παιδείας και δεν προσπάθησαν ποτέ να κάνουν έρευνα, να διαβάσουν, να κάνουν εργασίες, να γράψουν, να εμβαθύνουν στις σπουδές και να πάρουν οποιαδήποτε πρακτική πρωτοβουλία προς αυτή την κατεύθυνση.

Πάντα υπάρχει η δικαιολογία. Φταίνε οι καθηγητές, η έλλειψη εργαστηρίων, η έλλειψη κινήτρων, η αποξένωση. Φταίνε οι πολιτικοί που δεν υπάρχει αξιοκρατία. Περιμένουμε μονίμως κάποιος άλλος να μας λύσει τα προβλήματα γιατί φυσικά εμείς είμαστε απλώς τα θύματα.

Αλλά οι καθηγητές, οι πολιτικοί, οι μπάτσοι, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι αφέντες εργοδότες είμαστε εμείς. Δεν υπάρχουν άλλοι. Εμείς είμαστε όλοι κι όλοι.

Ένα ερώτημα που τίθεται είναι γιατί η ελληνική κοινωνία είναι τόσο κακομαθημένη σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες; Πως φτάσαμε ως εδώ; Φταίνε τα οικονομικά πακέτα που πέφτουνε βροχή από την Ευρώπη; Φταίνε ότι ακόμα εισπράττουμε δεδουλευμένα από το αρχαίο παρελθόν μας;. Ότι μας αγαπούν οι Ευρωπαίοι για κάτι που είμασταν κάποτε; Φταίει που ποτέ δεν πλήρωσε κανείς για τίποτα;

Ότι και να φταίει το ζήτημα είναι πως ακόμη δεν έχουμε αντιληφθεί την πραγματικότητα. Όπως και στο πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ παρ’ όλα τα στραβά και άσχημα που συμβαίνουν δεκαετίες τώρα θεωρούμε ότι η χώρα μας μοιάζει να πορεύεται υγιής και αλώβητη στο μέλλον. Αυτό τουλάχιστον δείχνει ο αριθμός κινητών, αυτοκινήτων, εξόδων σε μπουζουκολέλουδα και πολλών κιλών μαγκιάς που αναλογούν σε καθένα μας.

Μήπως τα επεισόδια του τριημέρου ήταν μια κλεφτή ματιά στον πίνακα της κοινωνίας μας που έχουμε καλά κρυμμένο στο υπόγειο της συνείδησής μας;

 

 

Read Full Post »