Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Culture’ Category

Εχθές συμπληρώθηκαν τρία χρόνια από την οριστική αποχώρηση του ανθρώπου ο οποίος ήταν και θα παραμείνει ο γνήσιος Κατευθυντής. Τον γνωρίσατε μέσα τριών ονομάτων: Χαράλαμπος Αβρός, Μάρκος Ικαριώτης και βέβαια Directionist.
Δεν ξέρουμε κατά πόσο θα ξαφνιαζόταν από τις εξελίξεις στην Ελλάδα τα τελευταία τρία χρόνια, ούτε καν αν θα του έκανε εντύπωση τίποτα απ’ όλα αυτά. Μάλλον όχι. Μα σίγουρα όχι, καθόλου, διότι τα είχε δει όλα ήδη τότε, το 2008 και 2009, και είχε καταλάβει ακριβώς που οδηγούσαν/κατευθυνόταν τα γεγονότα. Το αδιέξοδο το έδειξε με μεγάλη ακρίβεια και διορατικότητα.
Επειδή όλα τα κείμενά του blog ακόμα υπάρχουν στο website αυτό σε αναλλοίωτη και γνήσια μορφή τους, εδώ θα επαναφέρουμε μόνο δυο αποσπάσματα για να σας υπενθυμίσουμε ότι ακόμα τότε ο Καθευθηντής τα είδε και τα είπε.
Το πρώτο, Η χούντα του 2008 (Μάρκος Ικαριώτης στης 14 Δεκεμβρίου 2008), αναφερόταν στις αναταραχές που άφησαν την Αθήνα μισόκαμμένη και που όχι μόνο έδειξαν ότι ο λαϊκισμός είχε εδραιωθεί μέσα στη ζωή και το μυαλό όλων των Ελλήνων, αλλ’ επίσης ανέδειξαν και το καινούργιο του τύπο, το λαϊκισμό του τίποτα και του άδειου άβυσσού του.

Οι δικτάτορες του ‘67 ήταν συνταγματάρχες. Οι ηγέτες της χούντας του 2008 είναι δημοσιογράφοι.
Τι έχει ως έμβλημα η χούντα του 2008;… Μα, τη φωτογραφία του Αλέξη. Ποιοι επανδρώνουν τα ΕΑΤ-ΕΣΑ της;… Μα, η γενιά του Αλέξη, φυσικά. Και πόσα χρόνια θα κρατήσει αυτή η χούντα;… Μα, για πάντα, φυσικά.
Γι’ αυτό, φύγετε όσο πιο μακριά μπορείτε απ’ το Γκραικυλιστάν. Όσο είναι ακόμα καιρός.

Το δεύτερο, Η χαριστική βολή (από τη 23 Μαρτίου 2008), έλεγε κάτι που περνάει από το μυαλό πολλών Ελλήνων αυτές της μέρες του «Μνημόνειου» και του «κουρέματος». Μόνο που τώρα είναι πλέων αργά και η ευκαιρία χάθηκε. Τώρα, που οι περισσότεροι Έλληνες είναι χαμένοι και βαθιά χωμένοι στη βλακεία τους, το αναφέρουμε μόνο και μόνο για να έχουμε τη συνείδησή μας ήσυχη και να μπορέσει ο γνήσιος Ο Κατευθυντής να αναπαυθεί τελικά.

Να δώσουμε τη χαριστική βολή στην κοινωνία της αποβλάκωσης και της μιζέριας
Για να μπορέσουμε να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε τη θέσμιση της κοινωνίας αυτονομημένων ανθρώπων, πρέπει, καταρχήν, να δώσουμε τη χαριστική βολή στην παρούσα, ξοφλημένη και αδιέξοδη κατάσταση.
Αντίθετοι προς οποιαδήποτε έννοια καθοδήγησης, συνδικαλισμού ή κομματισμού, εμείς πιστεύουμε πως αυτή η χαριστική βολή μπορεί να δοθεί αποτελεσματικότατα, χωρίς να εκτεθεί ή να καταφύγει κανείς στη βία. Δεν καλούμε σε καμία ταξική, πολιτιστική, κόκκινη, πράσινη, γαλάζια ή άλλη επανάσταση. Όλες οι επαναστάσεις καταλήγουν, ανεξαίρετα, σε δικτατορίες, εξαθλίωση, κτηνωδίες, στρατόπεδα συγκέντρωσης.
Καταρχήν ως θέμα για σκέψη και συζήτηση και κατόπιν και ως σχέδιο δράσης, προτείνουμε κινήσεις που μπορεί ο καθένας να κάνει χωρίς να βλάψει τον εαυτό του και τους γύρω του.
• · Ανάληψη όλων των χρημάτων μας από τις τράπεζες και διακοπή οποιασδήποτε συναλλαγής με αυτές.
• · Κλείσιμο των τηλεοράσεων, αποχή από οποιαδήποτε χρήση έντυπου ή ηλεκτρονικού μέσου μαζικής ενημέρωσης και καμιά συναλλαγή με δημοσιογράφους.
• · Άρνηση πληρωμής οποιουδήποτε λογαριασμού, δόσης, προστίμου κ.λπ.
• · Πλήρης αποχή από κάθε κατανάλωση.
• · Άρνηση υποβολής φορολογικών δηλώσεων, πληρωμής και απόδοσης φόρων.
• · Πλήρης αποχή από οποιαδήποτε έμμισθη εργασία.
• · Αποχή από οποιαδήποτε πολιτική δραστηριότητα ― εκλογική, κομματική, συνδικαλιστική κ.ά.
• · Αποχή από οποιαδήποτε συγκέντρωση, συλλαλητήριο, διαδήλωση ή άλλη εκδήλωση, ιδιαίτερα εφόσον είναι οργανωμένη ή καθοδηγούμενη από φορείς, ομάδες, συλλόγους.
• · Αποχή από τη δημόσια και ιδιωτική εκπαίδευση.
• · Αποχή από οποιαδήποτε μετακίνηση με ιδιωτικά ή μαζικά μέσα μεταφοράς.
• · Αποχή από κάθε ψυχαγωγία για την οποία απαιτείται καταβολή αντιτίμου.
Για να είναι αποτελεσματικές, όλες αυτές οι κινήσεις πρέπει, απαραίτητα, να γίνουν ΜΑΖΙΚΆ και ΤΑΥΤΌΧΡΟΝΑ.
Αλλιώς, το ένστικτο αυτοσυντήρησης του σημερινού κοινωνικού εξαμβλώματος θα μηχανευτεί τρόπους για να μας αποπροσανατολίσει από το στόχο μας που είναι το τελειωτικό χτύπημα στο ίδιο το εξάμβλωμα και η θεμελίωση μιας αξιοπρεπούς ζωής.

Τέλος, αν θέλετε να απολαμβάνετε περισσότερες σκέψεις ενός διορατικού ανθρώπου και να καταλάβετε καλύτερα το γιατί και πώς, διαβάστε ξανά την Πολιτεία της ασημαντότητας (τέλος του 2008).
Βέβαια, όλο αυτό το blog δείχνει ένα πράγμα ξεκάθαρα: όταν χάνεται ένας σκεπτόμενος άνθρωπος χάνεται ένας ολόκληρος κόσμος και ο χαμός αυτός είναι ανεκτίμητος και μη ανατρέψιμος. Ειδικά γιατί σήμερα οι σκεπτόμενοι άνθρωποι είναι ένα είδος υπό εξαφάνιση.

Αυτά για αυτή τη φορά.

Advertisements

Read Full Post »

Από τον Chris Anart

With the recent opening of the new hypermodern Museum of Acropolis, of course, the issue of the Parthenon marbles gains a new momentum. Not that it has ever lost the edge, but now the last cynical and arrogant argument of dimwit curators of that weird place called The British Museum ceases to stand. Remember, the argument was that there were no adequate facilities at their original site that would guarantee their proper preservation and conservation. But, let’s take things from the beginning.

First of all, the very way in which Mr. Elgin acquired the marbles is doubtful. That is, it is not clear whether it was a legitimate purchase or just a poorly covered snatch. But, let’s assume that everything was legitimate. That brings us to the second usual point made about the late benefactor of global cultural tradition.

That second point is that Elgin actually saved the marbles from disaster. But, mind you, that couldn’t have been his intention, because he simply couldn’t know that the notorious shelling of the Parthenon was going to take place some years later. Unless, of course, one wants to add clairvoyance and prophecy to other amazing qualities and abilities this hero was attributed with. Now, that doesn’t stand simply because most of the marbles and statues that were left behind by Elgin did survive. Furthermore, he actually ruined them by having the top layers of the marbles scrubbed off with iron brushes. What can we say: they just weren’t white enough for Mr. Elgin’s taste.

Finally, even the argument — generally so appealing to the well-known British arrogance and cynicism — claiming that the locals (I hesitate to call them Greeks, since the continuation of Greek national identity is somewhat a point of contention among those same exquisite British scholars) do not have the knowledge or expertise to properly preserve the remnants of the culture the West claims to be the rightful hair to; even that argument remains quite shaky. They (the locals) did do, and are still doing quite a good job in protecting the Acropolis and other ancient monuments and sites from pollution and other perils they are exposed to nowadays.

  • One thing has to be said, though, and that is a big thanks to the Italians, the Brits, the Germans, the French and others who did their best to uncover, preserve and revive the legacy of ancient civilizations, especially Greek and Roman. However, given the comments and the “arguments” put forward by the curators of the British Museum — which were, of course, duly reported by the BBC, together with the malicious comments about the official opening of the Museum of the Acropolis — one seriously doubts whether they are the right people for the job.

I mean, given the lame arguments one wonders whether they ever did such a good job at preserving and conserving the legacy everyone in Europe is so proud of, or is it actually the legacy of Mr. Elgin that they preserve. For those comments and statements reveal a typical “Elginian” attitude, which could be summarized in this way: they (the marbles) are great, they are beautiful, I want them and I’m not giving them to anybody else. That seems to be the position behind the dimwit — and certainly extremely arrogant (as stupidity and stubbornness always are) — statement of one British Museum official that the marbles should stay separated so that their Greek side be visible in Athens and their universal meaning will still be observed in London.

Now, that seems to imply that Greece is not a part of the world but rather just a peculiar local community and place, whereas the British Museum holds a copyright on universal values and meanings. And all that by exhibiting artifacts from all over the world in a place called, not the World Museum, but exactly the British Museum. And, aside from a childish anal fixation on possession, that shows just how much the remnants of old British cultural colonialism are still alive and kicking in the Kingdom.

What are we supposed to think? That this is all somehow British art and architecture, and not Egyptian, Greek, Indian etc.? Well, if it’s not the colonial heritage and the nostalgia for it, there could be only one other reason for this stubbornness: the profit. Understandably and expectably, the profits of the British Museum are bound to drop should the marbles be returned, and we all know how much it hurts to lose money.

Another “argument” that could be heard from a lady curator of the Brit Museum was that the marbles could not be returned to their original location because they are not isolated single statues or works, but part of an ensemble, of a greater complex. Well, this clearly shows how these people totally miss the essential points of this matter.

· They have to be returned exactly because they are parts of a greater and absolutely integral work. That’s exactly why, dummy!

And that is the essential thing here: if you keep them separated (now that there is no infrastructural reason and no problem with the facilities or adequate expertise) their very essence will remain ruined and mutilated. Those marbles were made in a certain environment, they emerged from that specific soil and were meant to blend with the landscape and the configuration of their homeland. In other words, they lack their full meaning, value and sense as long as they are wrested from their original location. and, of course, nobody (be it an expert, a tourist or an art lover) could even begin to truly and properly appreciate this meaning, value and sense as long as the separation is in effect.

But, this goes without saying for anyone who knows anything at all about classical antiquity, about art, or about history and archeology. Ask any classicist and she will tell you that this and other great works of classical antiquity possess exactly that characteristic: they are incorporated in their immediate environment and they are fully functional as works of art only if and when they are completed with the soil they emerge from and the landscape (location, configuration) they are situated in. Only then and there are they complete and are what they really are.

· So, it is not — or at least should not be — a question of anybody’s national treasure, national legacy or right to possession of the marbles. (Hence, the question of whether they were looted or legally purchased is absolutely irrelevant.) It is a question of the universal cultural legacy of this planet. Therefore, the marbles will not be returned to the Greeks, nor taken away from the Brits. They were never theirs, or anybody else’s for that matter.

· The marbles will return to their home, their homeland and their origins, the only place they belong to and the only place that rightfully belongs to them.

Read Full Post »

Δεν υπάρχει στον κόσμο αγελάδα που θα δεχόταν να ζήσει τη ζωή μιας Ελληνίδας αγελάδας.  Αν την έφερνε κανείς στις χωματερές που οι Έλληνες κτηνοτρόφοι ονομάζουν στάβλους, ή θα το ‘βαζε αμέσως στα πόδια ή θα ποδοπατούσε τον μεθύστακα βλάχο δίπλα της ή θα αυτοκτονούσε.  Παρόμοια, ούτε ένας κόκκος ευρωπαϊκού σταριού δε θα δεχόταν να βγάλει ρίζες στα ελληνικά ζιζανοχώραφα.  (Ή μάλλον δε θα μπορούσε.)

Και όμως αυτά τα μεθυσμένα τεμπελόσκυλα που ξημεροβραδιάζουν στα καφενεία και μπουρδέλα ενώ τα ζωντανά τους ζουν μέσα σε ακαθαρσιές, χρόνια τώρα, κάθε χειμώνα που κάθονται κόβουν την Ελλάδα στα δύο.  Εκβιάζουν έναν ολόκληρο λαό για να πληρώσει την ανευθυνότητά τους.

Τόσα έχουν γραφτεί και ειπωθεί για τα βλαχαδερά που κάθε χρόνο τέτοια εποχή παραλύουν τη χώρα χωρίς να της έχουν προσφέρει τίποτα απ’ όσα οφείλουν, που εμείς δεν πρόκειται να σας κουράσουμε με άλλες αναλύσεις και εξηγήσεις.  Θα ήταν άσκοπο.

Εμείς απλώς θα προτείνουμε δύο λύσεις που μπορούν να σταματήσουν τους εκβιαστές αγρότες.

Κατ’ αρχήν, καλούμε την κυβέρνηση:

Να μην ικανοποιήσει ΚΑΝΕΝΑ αίτημα των λεγόμενων αγροτών.  Όσες τέτοιες αποφάσιες έχουν ήδη παρθεί – να ΑΝΑΚΛΗΘΟΥΝ αμέσως.  ΟΥΤΕ ΕΝΑ ευρώ στους εκβιαστές.

Ο λόγος είναι απλώς.  Όσο οι κυβερνήσεις τους δίνουν λεφτά, τα αναίσθητα τεμπελόσκυλα θα μεθάνε, θα ξύνουν τα αδειανά τους αρχίδια και θα κλείνουν τους δρόμους.  Όταν δε θα έχουν πια για πουτάνες, μπορεί να ξαναγίνυν αυτό που σήμερα, κυνικότατα, λένε ότι είναι.

Ή, αν προτιμούν, ας πάνε να ζητήσουν επιδοτήσεις απ’ τα κόμματα που, μέσω των εγκαθέτων τους, στηρίζουν το νταϊλίκι τους.

Καλούμε, επίσης, τον ελληνικό λαό:

Να κάνει ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΜΠΟΪΚΟΤΑΖ των επονομαζόμενων ελληνικών αγροτικών προϊόντων.  Έτσι θα τρώμε φθηνότερα και πιο υγιεινά.

Οι λεγόμενοι Έλληνες αγρότες μόνο αν χρεοκοπήσουν θα βάλουν μυαλό.  Σε κάθε άλλη περίπτωση, είμαστε καταδικασμένοι να πληρώνουμε μια ζωή τις άσφαιρες νύχτες τους στα κολλάδικα.

Και όπου κάνουν μπλόκο… ΜΑΤ, δακρυγόνα και ό,τι άλλο χρειαστεί.  Άλλη γλώσσα δεν καταλαβαίνουν τα τεμπελόσκυλα.

Read Full Post »

Crystalball2 Δυστυχώς δεν υπάρχει αξιόπιστο μεσιτικό γραφείο στο οποίο μπορεί να αποταθεί όποιος ζητά τη λύση για τα προβλήματα που τον βασανίζουν, του φέρνουν αυπνίες, του δημιουργούν έλκος και τάσεις αυτοκτονίας.  Οι «γκουρού» που δραστηριοποιούνται στο συγκεκριμένο «κλάδο» (πολιτικοί, κομματικά στελέχη, μέντιουμ, Λαζόπουλοι, Τριανταφυλλόπουλοι κ.ο.κ.), δίνουν βέβαια λύσεις – μόνο, όμως, στα δικά τους (οικονομικά και γκομενικά) προβλήματα.

Για να πετύχουν στο σκοπό τους, πρέπει να οξύνουν ή και να δημιουργήσουν, εκ του μη όντος, σοβαρά προβλήματα στους πελάτες τους.  Ο χρήστης των υπηρεσιών τους δε διαφέρει σε τίποτα από έναν ηρωινομανή: ξέρει ότι η πρέζα κάνει κακό, όμως η δυσπιστία που νιώθει απέναντι στον εαυτό του είναι τέτοια που δεν τον αφήνει να την κόψει.

Όποιος, λοιπόν, ζητά πάντα από άλλους – και ποτέ απ’ τον εαυτό του – να του υποδείξουν είτε πώς θα ζήσει είτε πώς θα βγει από τη tarot2 δυστυχία στην οποία ζει είναι άξιος της δυστυχίας του και πρέπει να τη χαρεί.

Προκειμένου να βρει κάποιος τις λύσεις οι οποίες θα τον βγάλουν οριστικά από το τέλμα στο οποίο ισχυρίζεται ότι ζει, η πρώτη προϋπόθεση είναι να είναι ειλικρινής απέναντι στον εαυτό του.

Έχει γίνει η ζωή του πραγματικά ανυπόφορη ή απλώς κλαίγεται «Η ζωή μου είναι ανυπόφορη!» ώστε να τον αφήσουν ήσυχο να συνεχίσει να ζει ανεύθυνα.

Από την ειλικρίνεια του απέναντι στον εαυτό του θα προκύψουν η βούληση και η εφευρετικότητα, απαραίτητες για να επιχειρήσει κανείς να δώσει νόημα στη ζωή του.  Αν σ’ αυτές προστεθεί και σοβαρή μόρφωση που, κατ’ αρχήν, αποστρέφεται τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της  Παπαρήγας και του Αλαβάνου, του ζεύγους Ευαγγελάτου-Στεφανίδου, του exorcism1 Λάκη και του Μάκη – της σάρας και της μάρας, δηλαδή – είναι βέβαιο ότι θα βρει κανείς τρόπο να κάνει τη ζωή του πιο αξιόλογη, πιο αξιοπρεπή.  Διότι θα έχει αποκτήσει τις απαραίτητες αρχές και κριτήρια για να χειριστεί με ευθύνη τον εαυτό του.

Εμείς πάντως, εδώ και πολύ καιρό διατυπώσαμε τις προτάσεις μας στη σελίδα Action.  Γράφοντάς τις ξέραμε ότι δεν είναι δυνατόν να ακολουθηθούν, καθώς προϋποθέτουν την πλήρη άρνηση του ελληνικού τρόπου ζωής που τον χαρακτηρίζει πιο εύστοχα η λέξη χαβαλές.

 

Read Full Post »

by jack

kke1 Στην Ελλάδα αυτοί που θορυβήθηκαν περισσότερο από τις εξελίξεις στην Αμερική δεν ήταν οι ακροδεξιοί, οι ισλαμόφοβοι (αν υπάρχουν τέτοιοι στην Ελλάδα) και γενικά οι δυνάμεις τις συντήρησης που φυσιολογικά θα έπρεπε να στεναχωρηθούν περισσότερο, αλλά το ΚΚΕ, που είδε τον μπαμπούλα που είχε κατασκευάσει να αποκτάει ένα πιο ανθρώπινο πρόσωπο.

Ήταν το πρώτο κόμμα που έσπευσε να πάρει θέση στην εκλογή Ομπάμα τονίζοντας στους οπαδούς του ότι δεν πρέπει να εφησυχάζουν, αφού δε θα αλλάξει κάτι στην ουσία της πολιτικής της ιμπεριαλιστικής δύναμης.

Βέβαια μέσες άκρες δεν έχουν άδικο. Άλλωστε όλες οι νηφάλιες φωνές από όλους τους χώρους το τόνισαν αυτό, αλλά αυτό δε μειώνει στο ελάχιστο τη σημασία της εκλογής του αφρικανού μετανάστη.

Βέβαια, το ΚΚΕ έχει απαντήσει και σε αυτό, παραπέμποντας στην obama1 ελιτίστικη εκπαίδευση που είχε ο νεαρός Χουσεΐν Μπαράκ.  Έχει δίκιο.

Μόνο τα παιδιά των ντόπιων σοσιαλιστών και κομμουνιστών δεν αλλοτριώνονται και δε χάνουν την αριστεροσύνη τους και τη λαϊκότητά τους στα ιδιωτικά κολλέγια που αποφασίζουν οι γονείς τους να σπουδάσουν.

Read Full Post »

obama Όσο κουτσομπολιό και αν τρώνε απ’ τα Αριστερά, τα άκρα Δεξιά και τα ενδιάμεσα της νεοελληνικής κοινωνίας, οι Αμερικανοί την έχουν κάνει την αλλαγή τους.

Ένας αφροαμερικανός, γεννημένος στην Κένυα, από πατέρα μουσουλμάνο, όχι μόνο διεκδίκησε, αλλά κέρδισε την προεδρία των ΗΠΑ.

Σε εφιάλτη καταλήγει η σκέψη για την τύχη που θα είχε ένας Έλληνας πολίτης αλβανικής ή βουλγαρικής καταγωγής αν διεκδικούσε παρόμοιο αξίωμα.  Στο Γκραικυλιστάν, μια τέτοια υποψηφιότητα θα είχε – σίγουρα πράγματα! – βιτριολικό τέλος.

Read Full Post »

Πώς λεγόταν ο νεανικός έρως της απεικονιζόμενης συντρόφισσας, εκεί πίσω, στη δεκαετία του ‘60;

kanelli1kanelli 

Τις απαντήσεις σας μπορείτε να στείλετε είτε στα email μας είτε ως σχόλιο.

Read Full Post »

Older Posts »