Feeds:
Posts
Comments

Archive for the ‘Ν.Δ.’ Category

από τον Jack

Πρώτα μια μικρή υπενθύμηση:

«Ο μηχανισμός πλέον υπάρχει, εκεί που υπήρχε το απόλυτο μηδέν, ένα ασφαλές καταφύγιο για τη χώρα μας», τόνισε ο πρωθυπουργός απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του Α. Τσίπρα στη Βουλή για το μηχανισμό στήριξης από ΕΕ και ΔΝΤ. 

Αναφορικά με το ΔΝΤ υπογράμμισε ότι η πραγματικότητα είναι ότι το Ταμείο έχει μπει στο μηχανισμό και συμμετέχει ήδη στη διαδικασία της επιτήρησης, προσθέτοντας ότι στην Ευρώπη η πλειοψηφία είναι συντηρητική και η επιμονή του συντηρητικού Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος οδήγησε στην επιλογή ενός όχι αμιγώς ευρωπαϊκού μηχανισμού. 

«Σήμερα έπρεπε να εγκαλείται η ΝΔ και οι ομοϊδεάτες της για το ότι ΔΝΤ είναι εδώ, τόνισε ο Γ. Παπανδρέου, συμπληρώνοντας ότι αν δεν υπήρχε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ η χώρα θα είχε οδηγηθεί κατευθείαν στο Ταμείο.

«Για τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης, δεν πανηγυρίσαμε ποτέ. Αλλά τουλάχιστον η ΕΕ., αποφάσισε να στηρίξει την Ελλάδα, να είναι κοντά της- κι αυτό υπήρξε αποτέλεσμα της δικής μας προσπάθειας. Χωρίς τη διαδικασία αυτή, η χώρα θα πήγαινε κατευθείαν στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τότε θα με ρωτάγατε: Πού είναι τα σοσιαλιστικά σας αντανακλαστικά;» υπογράμμισε.
Την αντίθεσή του στην προσφυγή της χώρας μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επανέλαβε ο πρόεδρος της ΝΔ
Αντώνης Σαμαράς από το βήμα του προσυνεδρίου της ΝΔ στο Ναύπλιο.
Όπως ανέφερε, η χώρα δεν θα αντέξει τα μέτρα που θα μας επιβάλλει, προβλέποντας ισοπέδωση μισθών και συντάξεων. Ο κ. Σαμαράς επιτέθηκε με δριμύτητα στην κυβέρνηση, υποστηρίζοντας πως η μπλόφα -όπως τη χαρακτήρισε- του Πρωθυπουργού για το ΔΝΤ γύρισε σε βάρος της χώρας. Αν και παραδέχθηκε πως επί ΝΔ υπήρχε κρίση ελλείμματος, κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ πως εκείνο δημιούργησε κρίση δανεισμού. «Ο νεοφιλελεύθερος σοσιαλισμός του κ. Παπανδρέου μας οδηγει στο ΔΝΤ»

Αγαπητοί μου διαδικτυακοί φίλοι. Στη χώρα μας έχουμε 2 κόμματα που μαλώνουν πιο είναι πιο αριστερό και λιγότερο φιλελεύθερο από το άλλο. Αφού χώρες που έχουν φιλελεύθερη κουλτούρα και κάποιες και διακυβέρνηση πεινάνε, λογικό είναι εμείς να κοιτάμε σε τρίτους δρόμους. Ο αεριτζής άλλωστε αρέσκεται σε τρίτους δρόμους και εναλλακτικές λύσεις γιατί πουλάει περισσότερο με λιγότερη προσπάθεια. Κορόιδα εξάλλου δε θα σταματήσουν να υπάρχουν
 
Μέσα στον όλο χαμό οι ιδεολογίες μας παραμένουν φάρος φωτεινός. Το καράβι βουλιάζει, τα κύματα είναι δυο μέτρα και εκεί που χρειαζόμαστε άντρες με ψυχή και αυτοθυσία, εμείς έχουμε ανθρωπάκια που κάθονται στη γωνίτσα για να φυλάξουν το φαναράκι της ιδεολογίας που τρεμοπαίζει. Καλά κάνουν βέβαια οι πολιτικάντηδες και μιλάνε με ιδεολογικούς όρους γιατί εμείς ως λαός τσιμπάμε κι αυτοί πρέπει να σώσουν το τομάρι τους. Αν δε μείνουν στην εξουσία είναι άχρηστοι για εργασία (οι περισσότεροι) οπότε στο βωμό της επιβίωσής τους τα πάντα επιτρέπονται

Αν θυμάστε όταν ξεκίνησε η κρίση την αποδώσαμε αποκλειστικά στους κερδοσκόπους Και επειδή φυσικά δεν έφταιγε η δομή της ελληνικής οικονομιας και κοινωνίας για την κρίση, προειδοποιήσαμε και τους φτωχούς συνεταίρους μας Πορτογάλους, Ισπανούς και Ιρλανδούς ότι η ελληνική κρίση αφορά και τους ίδιους. Κάναμε το πρόβλημά μας πανευρωπαικό και ιδεολογικό με λίγα λόγια. Θυμάστε τον Πάγκαλο που βγήκε και είπε στους Πορτογάλους ότι είναι το επόμενο θύμα των κερδοσκόπων; Μπράβο στον χοντρό τα είπε χύμα και τσουβαλάτα για άλλη μια φορά. Το ότι οι Πορτογάλοι δανείστηκαν εχθές με 4,2% και το δικό μας επιτόκιο καλπάζει πάνω από το 7% φυσικά και δεν έχει σημασία για τη σταυροφορία των Ελλήνων εναντίον του παγκόσμιου κεφαλαίου.

Και φυσικά μπλέξαμε και την ηθική. Όποιος συναλλάσσεται με λαμόγια γνωρίζει ότι οι κουβέντες περί ηθικής είναι το φόρτε τους. Ρωτάνε οι πολιτικοί μας αν είναι ηθικό που οι Γερμανοί δανείζονται πιο χαμηλότοκα από εμάς. Όσο ηθικό είναι να δουλεύουμε τις ίδιες ώρες με έναν Πακιστανό και να είμαστε 10 φορές πιο πλούσιοι από αυτόν.

Κλασσική συμπεριφορά λαμόγιου που όταν βρίσκει τα δύσκολα ιδεολογικοποιεί το πρόβλημα και σέρνει κι άλλους μέσα μπας και τη βγάλει καθαρή ο ίδιος. Ευτελείς ατομικές συμπεριφορές, που έχουμε υιοθετήσει σε επίπεδο εκπροσώπησής μας ως λαός.

Για να δούμε σε ποιον θα λάχει η καυτή πατάτα του ΔΝΤ. Μάλλον δε θα την αποφύγει το ΠΑΣΟΚ όσο κι αν το θέλει, αφού οι προηγούμενοι πηδήξανε σαν τα ποντίκια στη θάλασσα όταν μυρίστηκαν ότι το καράβι βουλίάζει. Ας παρακολουθήσουμε λοιπόν τη μάχη επιβίωσης των πολιτικών μας κι ας χειροκροτήσει ο καθένας μας τον δικό του αγαπημένο.

Read Full Post »

Δεν υπάρχει στον κόσμο αγελάδα που θα δεχόταν να ζήσει τη ζωή μιας Ελληνίδας αγελάδας.  Αν την έφερνε κανείς στις χωματερές που οι Έλληνες κτηνοτρόφοι ονομάζουν στάβλους, ή θα το ‘βαζε αμέσως στα πόδια ή θα ποδοπατούσε τον μεθύστακα βλάχο δίπλα της ή θα αυτοκτονούσε.  Παρόμοια, ούτε ένας κόκκος ευρωπαϊκού σταριού δε θα δεχόταν να βγάλει ρίζες στα ελληνικά ζιζανοχώραφα.  (Ή μάλλον δε θα μπορούσε.)

Και όμως αυτά τα μεθυσμένα τεμπελόσκυλα που ξημεροβραδιάζουν στα καφενεία και μπουρδέλα ενώ τα ζωντανά τους ζουν μέσα σε ακαθαρσιές, χρόνια τώρα, κάθε χειμώνα που κάθονται κόβουν την Ελλάδα στα δύο.  Εκβιάζουν έναν ολόκληρο λαό για να πληρώσει την ανευθυνότητά τους.

Τόσα έχουν γραφτεί και ειπωθεί για τα βλαχαδερά που κάθε χρόνο τέτοια εποχή παραλύουν τη χώρα χωρίς να της έχουν προσφέρει τίποτα απ’ όσα οφείλουν, που εμείς δεν πρόκειται να σας κουράσουμε με άλλες αναλύσεις και εξηγήσεις.  Θα ήταν άσκοπο.

Εμείς απλώς θα προτείνουμε δύο λύσεις που μπορούν να σταματήσουν τους εκβιαστές αγρότες.

Κατ’ αρχήν, καλούμε την κυβέρνηση:

Να μην ικανοποιήσει ΚΑΝΕΝΑ αίτημα των λεγόμενων αγροτών.  Όσες τέτοιες αποφάσιες έχουν ήδη παρθεί – να ΑΝΑΚΛΗΘΟΥΝ αμέσως.  ΟΥΤΕ ΕΝΑ ευρώ στους εκβιαστές.

Ο λόγος είναι απλώς.  Όσο οι κυβερνήσεις τους δίνουν λεφτά, τα αναίσθητα τεμπελόσκυλα θα μεθάνε, θα ξύνουν τα αδειανά τους αρχίδια και θα κλείνουν τους δρόμους.  Όταν δε θα έχουν πια για πουτάνες, μπορεί να ξαναγίνυν αυτό που σήμερα, κυνικότατα, λένε ότι είναι.

Ή, αν προτιμούν, ας πάνε να ζητήσουν επιδοτήσεις απ’ τα κόμματα που, μέσω των εγκαθέτων τους, στηρίζουν το νταϊλίκι τους.

Καλούμε, επίσης, τον ελληνικό λαό:

Να κάνει ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΜΠΟΪΚΟΤΑΖ των επονομαζόμενων ελληνικών αγροτικών προϊόντων.  Έτσι θα τρώμε φθηνότερα και πιο υγιεινά.

Οι λεγόμενοι Έλληνες αγρότες μόνο αν χρεοκοπήσουν θα βάλουν μυαλό.  Σε κάθε άλλη περίπτωση, είμαστε καταδικασμένοι να πληρώνουμε μια ζωή τις άσφαιρες νύχτες τους στα κολλάδικα.

Και όπου κάνουν μπλόκο… ΜΑΤ, δακρυγόνα και ό,τι άλλο χρειαστεί.  Άλλη γλώσσα δεν καταλαβαίνουν τα τεμπελόσκυλα.

Read Full Post »

Αναλαμβάνω σε κρίσιμη και φορτισμένη περίοδο. Η ανασφάλεια, η αβεβαιότητα για το μέλλον, η οργή και ο θυμός των νέων δημιούργησαν κλίμα έντασης και αμφισβήτησης. Θέλω να απευθυνθώ στους νέους και να τους πω ότι καλά κάνουν. Αμφισβητήστε μας. Η αμφισβήτηση ανοίγει νέους δρόμους, απομονώνει αποστεωμένες απόψεις, είναι το οξυγόνο της κοινωνίας.

Δύο τινα μπορεί να συμβαίνουν με αυτή τη δήλωση του Άρη Σπηλιωτόπουλου.  Ή ειρωνευόταν τα εξεγερμένα, οπότε μπράβο του.  Ή εννοούσε τα όσα είπε, στην οποία περίπτωση η «κυβέρνηση» του συζύγου της Νατάσας αποδεικνύει για άλλη μια φορά πόσο αξιολύπητη είναι.  Αφού είναι αργά πια να κάνει οτιδήποτε για να κρατηθεί στην εξουσία.

Read Full Post »

09-12-08_259544_11Όπως κάποτε, στη γερμανική Κατοχή, έτσι και στην τωρινή Κατοχή της Ελλάδας από τους αιμοσταγείς μισέλληνες έλληνες δημοσιογράφους, τους διεφθαρμένους μισέλληνες έλληνες πολιτικούς και τους σαθρούς μισέλληνες έλληνες οικονομικούς παράγοντες – την αλήθεια για την Ελλάδα και τους Έλληνες, τη μαθαίνουμε μόνο από τα ΜΜΕ των κουτόφραγκων.

Και από αυτά πρoκύπτει αβίαστα ότι οι κουτόφραγκοι είναι οι μόνοι που σήμερα διακατέχονται από αυθεντικό φιλελληνισμό.  Οι μόνοι που ακόμα νοιάζονται για μας.  Οι μόνοι που προβληματίζονται για την πρωτοφανή αγριότητα με την οποία οι ορδές των βάρβαρων ελληναράδων έκαψαν την Ελλάδα.

Γι’ αυτό, άλλωστε, εμείς, οι τετραπέρατοι, τους λέμε κουτόφραγκους.  Έτσι δεν είναι;

 

Read Full Post »

του Chris Anart

Δεν αξίζει καν τον κόπο να πει κάποιος ότι η παρούσα ελληνική κυβέρνηση ξόφλησε οριστικά. Αυτό το κατάλαβαν οι πάντες το βράδυ της Κυριακής (7/12/08). Τόση ανικανότητα, δειλία, βλακεία και εγκληματική ασυνειδησία δεν αντέχει ακόμα και μια τελείως διεφθαρμένη, σάπια και κατεστραμμένη χώρα σαν την Ελλάδα.

Το δεύτερο πράγμα ανάξιο σχολιασμού είναι η στάση των λεγόμενων ελληνικών ΜΜΕ, όπως και η συμπεριφορά και οι δηλώσεις όλων των υπόλοιπων πολιτικών αυτής της αρχαίας χώρας, οι οποίοι, όλοι μαζί, δεν κατάλαβαν τίποτα και παραμένουν πιστοί στην παλιά τους αυταπάτη πως μπορούν να επωφεληθούν απ’ την κατάσταση: καμιά ψήφο παραπάνω στις επόμενες εκλογές, λίγα παραπάνω λεπτά στις ειδήσεις και τις, μόνο κατ’ ευφημισμόν, πολιτικές εκπομπές, κανένα δωράκι ή καλή φάση απ’ τη χούφτα των ντόπιων μεγιστάνων που θα τους εξασφαλίσει καλύτερη καρέκλα με καλύτερες αποδοχές και μεγαλύτερο υπηρεσιακό αυτοκίνητο.

Το μόνο που αξίζει να μνημονευτεί είναι η εγκληματική αμέλεια του υπουργού των Εσωτερικών (πολιτικού προϊστάμενου της Αστυνομίας) Προκόπη Παυλόπουλου, ο οποίος θεώρησε σκόπιμο να αποφανθεί ότι ο θάνατος του 15χρονου Αλέξη ήταν εν ψυχρώ δολοφονία, ούτε δύο ώρες αφού συνέβη το περιστατικό, δηλαδή, πριν ακόμα γίνει γνωστό οτιδήποτε σχετικό με την υπόθεση, πριν ακόμα οι κατηγορούμενοι οδηγηθούν στον ανακριτή. Αυτό μένει ως άδοξο παράδειγμα υπουργού που, αφ’ ενός, παρακινεί σε έκτροπα τους πολίτες της ίδιας της χώρας του δίνοντας, εν λευκώ, το δικαίωμα στους χούλιγκαν να ξεκινήσουν την καταστροφή και την πυρπόληση των πόλεών της και αφ’ ετέρου, με πάσα σαφήνεια, αφήνει στα κρύα του λουτρού τους ίδιους τους υφιστάμενούς του, τους αστυνομικούς, εγκαινιάζοντας την κυνηγετική περίοδο εναντίον τους.

Ωστόσο, εκείνο για το οποίο πρέπει να μιλήσουμε είναι αυτή η γενιά των εφήβων, της οποίας ο μακαρίτης Αλέξης, να που έγινε τώρα σύμβολο και, τρόπον τινα, ίνδαλμα. Τι παιδιά είναι αυτά; Ή μάλλον, μια και τούτες τις μέρες σ’ αυτό επιμένουν όλοι: τι άνθρωποι είναι;

Φυσικά, οι πάντες έχουν κάποια ερημηνεία για το πώς και το γιατί ένα τραγικό, μοιραίο ατύχημα μετατράπηκε στιγμιαία σε ταραχές και καταστροφές πρωτοφανών διαστάσεων. Ό,τι θέλει κανείς μπορεί να ακούσει· δυστυχώς όμως όλες αυτές οι εξηγήσεις καταλήγουν στο ίδιο τροπάριο· είναι τελείως στερεότυπες και γι’ αυτό τελείως άχρηστες ― ένα ασυνήθιστο φαινόμενο δεν μπορεί να ερμηνευτεί με κοινότυπες φράσεις. Τέτοιες «αναλύσεις» είναι, εντούτοις, αναμενόμενες από τα προαναφερόμενα άτομα, τα οποία, έτσι κι αλλιώς, τίποτα δεν κατάλαβαν ή, εδώ και δεκαετίες, αρνούνται να καταλάβουν και να αλλάξουν οτιδήποτε.

Δεν θέλω να ασχοληθώ με το ποιος φταίει. Θέλω, απλώς, να περιγράψω την κατάσταση της γενιάς του Αλέξη, Με τι μοιάζει λοιπόν ο μέσος Έλληνας έφηβος σήμερα;

Πρώτα απ’ όλα, δε μοιάζει με τίποτα. Εδώ δεν εννοώ ότι είναι άσχημος/άσχημη (μολονότι, βάσει ορισμένων κριτηρίων, θα μπορούσε κάποιος να πει και αυτό) ή ότι ντύνεται και φέρεται άσχημα. Όχι! Αυτό που εννοώ είναι ότι πρόκειται για κενά και απρόσωπα άτομα και γι’ αυτό είναι και άσχημοι, τιποτένιοι, τυχαίοι. Δεν μπορώ να θυμηθώ καμιά δήλωση, καμιά δραστηριότητα, καμιά συμπεριφορά αυτών των εφήβων που δεν είναι εντελώς ανόητη και κενή.

Κατ’ αρχήν, οι Έλληνες έφηβοι ούτε μιλάνε ούτε συμπεριφέρονται σαν νέοι άνθρωποι· δε διακρίνει κανείς μέσα τους ούτε ψήγμα νεότητας ή παιδικής ηλικίας. Εκείνο που διακρίνει αμέσως είναι η αμορφωσιά, η κακή ανατροφή, η αγένεια και η έλλειψη σεβασμού για τους άλλους και τον εαυτό τους. Πρόκειται πραγματικά για μια αντικοινωνική μάζα, για έναν όχλο που ούτε ματαξύ τους είναι ικανοί να αρθρώσουν λόγο. Δεν είναι ικανοί να αντιδράσουν σε τίποτα, γι’ αυτό γίνονται βίαιοι και καταστροφικοί.

Είναι η γενιά που, εδώ και πάνω από μια δεκαετία, ντροπιάζει ολόκληρη τη χώρα με την απόλυτη αμάθειά της. Σε όλες τις εξετάσεις, σε όλες τις έρευνες, σε όλα τα μαθήματα, έρχονται, μόνιμα, τελευταίοι σε όλη την Ευρώπη. Μόνιμα επίσης, δείχνουν την πλήρη αδιαφορία τους για οικουμενικά προβλήματα, είτε πρόκειται για την οικολογική καταστροφή είτε για νέες τεχνολογίες ή νέα ρεύματα στην Τέχνη. (Εξαιρείται μόνο το ενδιαφέρον που δείχνουν, όπως όλοι οι κάτοικοι του Τρίτου Κόσμου, για τα κινητά τηλέφωνα.)

Είναι ανίκανοι να εκφραστούν με κατανοητό τρόπο. Δεν επιθυμούν τίποτα, μόνο αντιδρούν άμεσα, με αντανακλαστικά, σαν τα ζώα. Όταν τους βλέπει κάποιος στο σχολείο, στο δρόμο, στις διαδηλώσεις την ώρα που πετάνε πέτρες και καίνε κάδους απορριμμάτων και καταστήματα, μοιάζουν με ζόμπι.

Σε όλα συμπεριφέρονται σαν κλωνοποιημένα ζώα. Ή αν όχι κλωνοποιημένα, τότε απόλυτα ομοιόμορφα. Όλοι κάνουν τα ίδια με τον ίδιο τρόπο· όλοι τους συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο, μιλάνε με τον ίδιο τρόπο, διασκεδάζουν με τον ίδιο τρόπο. Δεν επικοινωνούν ούτε με άλλους αλλά ούτε ο ένας με τον άλλον. Το μόνο που κάνουν είναι να στέλνουν SMS. Δεν έχουν καμιά, μα καμιά, ιδέα για οτιδήποτε. Οδηγούν το διαβόητο χάσμα γενεών στα άκρα, αφού δεν είναι καν γενιά με την αληθινή έννοια του όρου. Το μόνο που μπορούν να συλλάβουν ― τονίζω ότι τίποτα δεν ξέρουν, μόνο κάτι μπορούν ή έχουν ― είναι η βία και η περίφημη οργή για την οποία τώρα γίνεται πολύς λόγος.

Και όμως, γιατί είναι οργισμένοι οι Έλληνες έφηβοι; Ή με τι είναι οργισμένοι; Τόσο οργισμένοι που αφήνουν να εννοηθεί πως, πριν απ’ αυτούς, κανένας ποτέ δεν οργίστηκε και δε θύμωσε με κάτι. Λες και οι δικές μας (οι παλαιότερες) γενιές μεγάλωσαν σ’ έναν τέλειο κόσμο στον οποίο μας ήρθαν όλα όπως τα θέλαμε, ενώ αυτούς, να, τώρα τους κακοποιεί όποιος προλάβει και, επομένως, λοιπόν, είναι απόλυτα φυσιολογικό που αντιδρούν έτσι όπως αντιδρούν αυτές τις μέρες. Νισάφι πια!

Σε ό,τι αφορά την ίδια την οργή, αυτή πραγματικά εισάγει καινούργια στοιχεία, είναι διαφορετική από την οργή των προηγούμενων γενεών. Είναι μοναδική επειδή είναι, όπως και η γενιά που την εκδηλώνει, απόλυτα κενή περιεχομένου. Πρόκειται για καθαρή βία, χωρίς αίτιο, χωρίς εξήγηση, χωρίς λόγο. Εκείνο που τη χαρακτηρίζει είναι η η πλήρης ατιμωρησία και γι’ αυτό είναι πραγματικά μοναδική. Διότι, όχι μόνο κανένας και τίποτα δε φράζει το δρόμο σ’ αυτούς (τους Έλληνες εφήβους) και την οργή τους, όχι μόνο κανένας δεν προσπαθεί να τους σταματήσει, αλλά ― όπως βλέπουμε τις τελευταίες μέρες ― κάθε προσπάθεια απώθησης αυτής της οργής στιγματίζεται, δέχεται επίθεση και κατηγόριες. Πρέπει να αφήσουμε τα παιδιά να εκφραστούν. Πρέπει κάπου να ξεδώσουν (τι να ξεδώσουν, όμως, αφού είναι κενοί;) Πρέπει να τους επιτρέψουμε να βγάλουν από μέσα τους όλη αυτή την οργή. Ποιοι είμαστε εμείς, λένε, να κάνουμε κριτική στα παιδιά, όταν εμείς οι ίδιοι τα φέραμε σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση; Οι παλιότερες γενιές είναι αυτές που προκαλούν συνεχώς την οργή και την επιθετικότητά τους, αφού τους κληρονομούν έναν απεχθή κόσμο στον οποίο δεν έχουν ούτε προοπτική ούτε μέλλον.

Πρόκειται, βέβαια, για ηλιθιότητες. Για τους Έλληνες έφηβους, το ζητούμενο δεν είναι ούτε κάποια προοπτική ούτε κάποιο μέλλον. Οι ίδιοι δε ζητούν τίποτα τέτοιο· δε ζητούν τίποτα. Δεν έχουν αιτήματα. Απλώς κάνουν ό,τι κάνουν πάντα ― ξανά και πάλι, τα ίδια και τα ίδια ― χωρίς να σκέφτονται οτιδήποτε. Αυτό που θέλουν είναι, ακριβώς, να τους αφήσουμε στην ησυχία τους να ξανακάνουν το ίδιο πράγμα για άλλη μια φορά και μετά και για άλλη μια φορά, ξανά και ξανά, για πάντα. Και τους επιτρέπεται, ό,τι κάνουν να το κάνουν ατιμώρητοι. Και όχι μόνο δεν επιτρέπεται να τους πειράξει κανείς, απαγορεύεται σε οποιονδήποτε να τους εμποδίσει να κάνουν αυτά που κάνουν. Και αν καταστρέψουν, σπάσουν ή κάψουν κάτι, δε φταίνε οι ίδιοι: φταίει εκείνος του οποίου ήταν το καμένο, το σπασμένο ή το γκρεμισμένο. Διότι, προς Θεού, είναι δικά μας παιδιά και ποτέ δε φταίνε για τίποτο. Το οποίο, εν μέρει, αληθεύει. Εφ’ όσον είναι χωρίς συνείδηση, πρωτόγονοι, άναρθροι, χυδαίοι και αγράμματοι, δεν μπορούν να έχουν αντίληψη για το καλό και το κακό, ούτε κάποια κοινωνική συνείδηση και αιδώ, ούτε μπορούν να κοινωνικοποιηθούν.

Εννοείται ότι είναι ανώριμοι, λένε, και ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε απ’ αυτούς να είναι υπεύθυνοι και σοβαροί. Είναι ακόμα παιδιά. Αυτό μας λένε συνεχώς. Μα, αν είναι έτσι, θα αναρωτηθεί κανείς, γιατί δεν τους φερόμαστε με τον ανάλογο τρόπο; Γιατί δεν τους επιβάλλουμε πειθαρχία, γιατί δεν τους διδάσκει κανείς, γιατί δεν τους ανατρέφουμε, γιατί δεν τους μορφώνουμε; Γιατί κανείς δεν προσπαθεί να διαμορφώσει ανθρώπους απ’ αυτά τα παιδιά;

Η απάντηση είναι απλή και μονόσημη: γιατί δεν είναι εφικτό! Η κατάσταση έφτασε στο σημείο που κάτι τέτοιο δεν είναι πλέον δυνατό. Ούτε οι ίδιοι οι έφηβοι το θέλουν. Κάτω από ομαλές συνθήκες όμως δε θα τίθετο καν η ερώτηση τι θέλουν αυτοί. Κανένας δε θα τους ρωτούσε τι θέλουν, όπως κανένας δε ρώτησε και εμάς.

Τώρα, όμως, που μπροστά μας έχουμε μια ολόκληρη γενιά στην οποία και με την οποία δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα ― ούτε να συζητήσουμε, ούτε να τη συμβουλέψουμε, ούτε βέβαια να της επιβάλλουμε κάτι ― όταν, λοιπόν, έχουμε μια τέτοια γενιά, καμιά αγωγή και καμιά παιδεία δεν είναι πια δυνατόν να εφαρμοστεί. Για έναν απλό λόγο: για ακόμη μια φορά, οι ίδιοι οι έφηβοι μας δείχνουν ότι είναι υπεράνω των νόμων και των κανόνων και έξω από κάθε λογική. Κανένας δεν μπορεί να αποτρέψει οτιδήποτε που κάνουν αυτοί! Είναι στο απυρόβλητο, στην ατιμωρησία. Είναι απόλυτα ανεύθυνοι και ως εκ τούτου δεν μπορούν να ευθύνονται για τις πράξεις τους. Δεν κατανοούν καν την έννοια της λέξης ευθύνη. Κατανοούν μόνο εκείνα για τα οποία δε χρειάζεται κατανόηση, δηλαδή κατανοούν μόνο τη βία, την καταστροφικότητα και τέτοια. Τη βία και την καταστροφικότητα που τώρα με τόση ευκολία βαφτίζονται «οργή» και μ’ αυτή τη λέξη τόσο ωραία και κενά δικαιολογούνται.

Πάντως η οργή των Ελλήνων εφήβων θα ήταν ίδια και θα εκφραζόταν με τον ίδιο τρόπο αν, αντίστροφα, Θεός φυλάξοι, ο μικρός Αλέξης σκότωνε έναν αστυνομικό. Θα είχαμε και πάλι ταραχές και καταστροφές σε ένδειξη στήριξης ― στο σύμβολο της γενιάς, σε ποιον άλλον; Οι «αναλυτές» σε διατεταγμένη υπηρεσία πάλι θα το βάφτιζαν αδικία και πάλι θα επρόκειτο για τυφλή, κενή οργή και βία της ίδιας ομάδας. Οι πρώτοι, οι «αναλυτές,» θα έκαναν τον Αλέξη οπωσδήποτε σύμβολο, αν όχι για άλλο λόγο, τότε να συγκαλύψουν και να θολώσουν το γεγονός ότι εδώ δε μιλάμε για κανένα αίτιο, κίνητρο, αιτία ή παρόμοια βλακεία. Εδώ δεν υπάρχει ίχνος κοινωνικής εξέγερσης, πολλώ δε μάλλον επανάστασης, παρ’ όλα που ακούμε, τρεις φορές τη μέρα, απ’ τον Αλαβάνο και τον Τσίπρα.

Έτσι φτάνουμε τελικά και στην βασική αιτία της τωρινής κατάστασης ― τόσο της ελληνικής κοινωνίας όσο και αυτής της νέας γενιάς των «αγωνιστών» εναντίον της αστυνομικής βίας, της κρατικής τρομοκρατίας, της κοινωνικής αδικίας κ.ο.κ. ― φτάνουμε στην Ελληνική Αριστερά. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή τη φορά, ούτε αυτή η Αριστερά (παρά τις αναιμικές προσπάθειές της να διαδώσει ιστορίες για αστυνομικούς και ακροδεξιούς προβοκάτορες κ.ο.κ.) δεν μπόρεσε να κουκουλώσει το γεγονός ότι οι βάνδαλοι είναι (πνευματικά και κυριολεκτικά) παιδιά τους, κρυμμένα πίσω από το προσωπείο της αριστερής ρητορικής. Το θέμα είναι όμως και βαθύτερο και μεγαλύτερης διάρκειας.

Είναι γεγονός ότι, για την Ελληνική Αριστερά, ο Εμφύλιος Πόλεμος δεν τελείωσε ποτέ· για εκείνη, ο πόλεμος αυτός διαρκεί εδώ και 60 χρόνια και συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Οι αριστεροί ακόμα πολεμούν τη λεγόμενη Δεξιά, παρ’ όλο που στην Ελλάδα εδώ και καιρό δεν υφίστανται πια ούτε φιλομοναρχικοί ούτε φασίστες· δεν υπάρχουν πια ούτε καπιταλιστές, καθώς όλοι οι καπιταλιστές σ’ αυτή τη χώρα είναι αριστεροί. Παρ’ όλο που η ίδια η Δεξιά, ως ιδεολογία και κίνημα, διαλύθηκε εδώ και καιρό και ό,τι έχουμε σήμερα δεν είναι παρά τα τελευταία απομεινάρια του αποσυνθετημένου πτώματός της. Εκ της εμπόλεμης κατάστασης στην οποία, μόνιμα, βρίσκεται η Ελληνική Αριστερά εκπορεύεται και η απολύτως αρνητική επιρροή της σε όλα τα πεπραγμένα σ’ αυτή τη χώρα.

Η Αριστερά ποτέ δεν πρότεινε κάποιο θετικό σχέδιο, ποτέ δεν παρήγαγε ή δημιούργησε κάτι, μόνο αγνωιζόταν ενάντια σε τούτο ή σ’ εκείνο· πάντα προσπαθούσε μόνο να διαλύει, να εμποδίζει, να απορρίπτει. Η μόνη της ικανότητα ήταν πάντα να διεισδύει, όπως κάθε γνήσια συνωμοτική οργάνωση, σε κάθε πτυχή της κοινωνίας, να κυριαρχήσει στην πολιτιστική σκηνή και το εκπαιδευτικό σύστημα, να παρεμποδίσει την πολιτική και οικονομική ζωή της χώρας.

Η Αριστερά σ’ αυτή τη χώρα πολεμά και παρασιτεί εδώ και 60 χρόνια και το αποτέλεσμα είναι οι τωρινοί έφηβοι. Το αποτέλεσμα είναι το νέο σύμβολο αυτής της γενιάς, ο Αλέξανδρος Γηργορόπουλος. Η άμορφη μάζα των κλωνοποιημένων ζόμπι που τριγυρίζουν στους δρόμους, καίνε, σπάνε… και αυτό είναι όλο.

Ένας όχλος τον οποίο κανένας δεν καταλαβαίνει επειδή, πολύ απλά, δεν υπάρχει τίποτα να καταλάβει κανείς. Κάτι χούλιγκαν που δεν περιμένουν τίποτα εκτός από το να τους αφήσουν να κάνουν τους χουλιγκανισμούς τους. Αυτοί είναι τα πραγματικά «παιδιά μας:» τίποτα δε θέλουν, τίποτα δεν ελπίζουν, τίποτα δεν αξίζουν, για τίποτα δεν ευθύνονται.

(μετάφραση-απόδοση στα ελληνικά directionist)

 

Read Full Post »

kostas and natasa Δε χρειάζονται πια δημοσκοπήσεις, για να αποδειχθεί η εγκληματική ανικανότητα και ο πανικός της “κυβέρνησης” του συζύγου της Νατάσας.  Η ίδια (η “κυβέρνηση” όχι η Νατάσα) έδωσε την καλύτερη απόδειξη της επικινδυνότητάς της με τον τρόπο με τον οποίο “αντιμετώπισε” τα εγκλήματα των εφήβων ζόμπι.

Απ’ την πρώτη στιγμή, έδειξε πλήρη έλλειψη πυγμής και κύρους.  Αν δεν της έλειπε κάθε αξιοπιστία, εύκολα θα αποσβόλωνε, παραδείγματος χάρη, τον Αλαβάνο και τους υπόλοιπους ηθικούς αυτουργούς της λαίλαπας της νεολαίας των ζόμπι.

Πώς όμως να ξεμπροστιάσει τους εμπρηστές της ελληνικής κοινωνίας, όταν ένας απ’ αυτούς βρίσκεται στις τάξεις της;

Είναι βέβαια ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο υπουργός Εσωτερικών.  Αμέσως μετά το περιστατικό με το νεαρό μαθητή σε καφετέρια των Εξαρχείων, δήλωσε δημόσια πως επρόκειτο για εν ψυχρώ δολοφονία.

Χωρίς να είχε ολοκληρωθεί, εκείνη τη στιγμή, καμιά προανακριτική διαδικασία.

Η δήλωση του Παυλόπουλου, βέβαια, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μια ωμή παρέμβαση στο έργο της ανάκρισης και της δικαιοσύνης στη συγκεκριμένη υπόθεση.

Με άλλα λόγια: αφού ο κοτζάμ πολιτικός προϊστάμενος της ΕΛ.ΑΣ. λέει ότι ο Κορκονέας σκότωσε το παιδί εν ψυχρώ, η Αστυνομία και το δικαστήριο τι θα κάνουν;  Θα τον βγάλουν ψεύτη και ανεύθυνο;  Όχι δα!  Θα σκιστούν για να βρουν (έστω και αν δεν υπάρχει) ό,τι χρειάζεται για να αποδείξουν το αληθές του υπουργικού λόγου.

Το χειρότερο βέβαια είναι ότι ο Προκόπης Παυλόπουλος δεν είναι κανένα ανεπάγγελτο κομματόσκυλο τύπου Βουλγαράκη και Μεϊμαράκη.  Είναι καθηγητής νομικών.

Εδώ είναι και η μεγάλη μας απορία.

pavlopoulosΠώς ένας καθηγητής νομικών καταλύει τη βασική αρχή της επιστήμης του αλλά και τους βασικούς θεσμούς της Δημοκρατίας (άραγε για να γίνει αρεστός στον όχλο ως πολιτευτής;) καταδικάζοντας, με τόσο μεγάλη ευκολία, έναν πολίτη για ανθρωποκτονία από πρόθεση, την ώρα που, στην υπόθεση αυτού του πολίτη, τα αρμόδια όργανα της πολιτείας δεν έχουν ακόμα εκδώσει καμιά απόφαση που να τον δικαιώνει στο ελάχιστο;

Ε, λοιπόν, με καθηγητές σαν τον Παυλόπουλο, δεν είναι παράδοξο που ο Κούγιας έχει γίνει επιφανής δικηγόρος.

Read Full Post »

by jack

Η κυβέρνηση απέτυχε να προστατέψει τη χώρα από το χάος και την απόλυτη ξεφτίλα. Τρεις μέρες τώρα η χώρα καίγεται και δε βγαίνει κανείς να αναλάβει τις ευθύνες του. Αυτή τη στιγμή μόλις πέσει ο ήλιος στις μεγάλες πόλεις κυβερνάει ο όχλος. Απίστευτα πράγματα για σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα Το ΠΑΣΟΚ τρίβει τα χεράκια του σαν το γερο λαδά μαυραγορίτη που χαίρεται στην αναμπουμπούλα. Φαντάζομαι τον παμμέγιστο αρχηγό του να προτάσσει τα στήθη του στην κρίση και με πιάνουν τα γέλια (πιο πολύ ότι ιδεολογικά δε θέλει παρά ότι δεν έχει το πολιτικό ανάστημα να το κάνει)

Μικρομεσαίοι κλαίγανε στο πεζοδρόμιο μπροστά από τη σπασμένη βιτρίνα των καταστημάτων τους και τα καμμένα αυτοκινητά τους και οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ καλούσαν τον κόσμο σε νέες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας (λίγο λαδάκι στη φωτιά μπας και αρπάξουμε καμιά ψήφο εκμεταλλευόμενοι τον άδικο θάνατο ενός μαθητή από τσαμπουκαλεμένο Νεοέλληνα – γεμάτη η χώρα από τέτοιους – που έτυχε να είναι μπάτσος) . Δεν καταλαβαίνουν οι καημένοι πως μόνο το ΛΑΟΣ μπορεί να αρπάξει ψήφους σε κατάσταση αναρχίας και χάους. Ήδη οι πιο σκληροπυρηνικοί νοικοκυραίοι ανασταίνουν Παπαδόπουλους και Ιωαννίδηδες.

epeisodia-19_450x35 χρόνια μετά τη χούντα και το φάντασμά της ακόμη στοιχειώνει τις καρδιές των ιδεολόγων Ελλήνων. Ο Αλαβάνος μιλάει για αστυνομοκρατούμενο κράτος την ώρα που το πρόβλημα είναι η παντελής έλλειψη του κράτους και δυστυχώς πείθει δεκάδες χιλιάδες Ελλήνων που ξυπνάει μέσα τους το φάντασμα της κακογουστιάς της λαϊκής δεξιάς και ενεργοποιεί τα αντιδεξιά τους αντανακλαστικά.

Η αστυνομία έχει πάρει εντολή να μην προκαλέσει και η κυβέρνηση έχει πάρει απολογητικό ύφος. Μπας και τη γλυτώσει και προλάβει να φάει λίγο ακόμα από το βάζο με το μέλι. Δεν τη νοιάζει η χώρα, μόνο οι λίγες παραπάνω μίζες μετράνε γι’ αυτήν.

Εγώ λύση εναλλακτική δε βλέπω. Η αριστερά φασίζει. Η ακροδεξιά μυρίζει φορμόλη. Το ΠΑΣΟΚ (που θα είναι η επόμενη κυβέρνηση) δεν μπορεί να κρύψει τη χαρά του που επιστρέφει να αποτελειώσει το θεάρεστο έργο που άφησε στη μέση. Η Νέα Δημοκρατία απέτυχε παταγωδώς. Πνευματικοί άνθρωποι να πάρουν μια πρωτοβουλία δεν υπάρχουν. Άρα τη σωτηρία του λαού θα αναλάβει πάλι η οικουμενική κυβέρνηση Λαζόπουλου, Τριανταφυλλόπουλου, Ευαγγελάτου, Θέμου.

Ζωή σε λόγου μας.

 

Read Full Post »